Hij kan niet wachten om ter hoogte van het Duitse Iffezheim – zo’n honderd kilometer ten westen van Stuttgart – zijn kano in het water te laten zakken en gewapend met peddels, tent en proviand aan zijn vaartocht over de Rijn te beginnen. Maandag 3 augustus is het zover. Einddoel: Lobith, 530 kilometer verderop. De plaats waar de Rijn ons land binnenstroomt.

Denk je niet: waar begin ik aan?
“Dat flitst soms wel door me heen. Maar het avontuur en de enorme sponsoring motiveren mij heel erg. Ik ben daarom volop aan het trainen, zowel mijn spierkracht als mijn uithoudingsvermogen. Momenteel kano ik met 120 kilo zand in de boot, zodat hij lekker zwaar is.”

35.000 euro ophalen

Adriaan wil met deze tocht 35.000 euro ophalen voor hulp aan kinderen in de Butterfly Way Crèche, aan de rand van de Zuid-Afrikaanse sloppenwijk Vrygrond, dicht bij Kaapstad. In deze wijk leven naar schatting zo’n 1.500 kinderen op straat, vertelt Adriaan. “Velen raken al op jonge leeftijd aan de drugs. Penny Way, een vrouw met een gouden hart, vangt hier 75 kansarme kinderen op. Maar Penny ontvangt nauwelijks inkomsten om de kinderen te kunnen voeden.
Door de volledige lockdown kunnen ouders – als die er al zijn – niet werken. En ‘geen werk’ betekent daar ‘geen eten’. Zonder geld is er ook geen medische zorg, en er is geen sociaal vangnet, zoals bij ons.”

Kansarme families

“Gelukkig wil MES Kaapstad haar helpen,” vervolgt Adriaan. “MES is een welzijnsorganisatie, vergelijkbaar met het Leger des Heils. MES is ook een van de weinige organisaties die vrij de straat op mag om daklozen en kansarme families te helpen in deze tijd. Maar dat betekent ook dat zij dus voor allerlei extra uitgaven staat."

Hoe kwam je op het idee van deze kanotocht?
“Al vele jaren heb ik kano’s in mijn schuur liggen. Als ik tijd en zin heb, rijd ik ermee naar het Apeldoorns Kanaal of naar de IJssel. Af en toe doe ik een grotere tocht, waarbij de Rijn – en met name ‘het gebergte’, dat prachtige stuk stroomafwaarts van Bingen am Rhein, – op eenzame hoogte in de favorietenlijst staat. En ja, soms gaat het kriebelen. Vooral als je opgesloten zit in een intelligente lockdown.”

Kanoën op de Rijn is echt wel iets anders dan een middagje Giethoorn

Wc-papier

Tel daarbij op de berichten over de verschrikkelijke ellende op het zuidelijk halfrond die Adriaan in de media zag. “Natuurlijk, bij ons is corona ook erg geweest. We hebben een ouderling uit de gemeente verloren. Heel wat bedrijven zitten in financieel zwaar weer. Maar gelukkig is de beste medische zorg bij ons voor iedereen beschikbaar. De overheid geeft miljarden voor steunpakketten. En het ergste in de supermarkten was toch niet heftiger dan dat het wc-papier een keer op was. Dat is in Afrika wel anders.
Toen ik de hulpvraag vanuit de Butterfly Way crèche en MES Kaapstad zag, vielen de laatste puzzelstukjes op hun plaats. Een Rijnkanotocht én iets goeds doen voor God en mensen. Dus waarom dan niet meteen goed doorpakken?”

Ruim 500 kilometer kanoën, dat is echt veel. Gaat het je lukken?
“Het is natuurlijk een knotsgekke uitdaging. Want 530 kilometer in zes dagen, dat betekent 90 kilometer per dag. Dat zal niet makkelijk zijn. Toch denk ik dat het wel gaat lukken. Bovendien, als ik ergens voor ga, geef ik niet snel op. Helemaal niet als ik er andere mensen mee kan helpen.”

Stel dat het zo tegenvalt, dat je na twee dagen denkt: hoe kom ik ooit op de eindbestemming? Is opgeven dan een optie?
“Haha! Nee, opgeven is geen optie. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit langer dan twee opeenvolgende dagen in een kano gezeten, dus ik betwijfel of het op dag vijf of zes nog steeds zo leuk is. Maar ik zal die week een paar keer telefonisch contact hebben met mijn broer en ik heb tegen hem gezegd: ‘Hoe ik er ook aan toe ben, jij praat mij die kano weer in. Je laat niet gebeuren dat ik ermee stop.’
En ja, ik reken erop dat ik er na een dag of vier echt wel helemaal doorheen zit. Denk je maar in: rugpijn, moe, slecht slapen, veel regen of juist pufheet, of harde wind.”

Is het niet heel gevaarlijk, kanoën op de Rijn?
“Die vraag krijg ik vaak. Er varen daar inderdaad grote schepen, er is soms sprake van een sterke stroming en daar zit ik dan in een kleine notendop. Kanoën op de Rijn is echt wel iets anders dan een middagje Giethoorn. Daarom staat mijn persoonlijke veiligheid bij het kanovaren voorop. Voor God, mijn gezin en mijzelf. Daar is geen twijfel over. Maar ik weet wat ik doe. Als schipperskind ben ik opgegroeid op het water en vanuit mijn werkzame jaren in de binnenvaart ken ik de rivier. Ik ‘lees’ het scheepvaartverkeer en ben zelfs in bezit van het Rijnpatent. Bovendien heb ik intussen vele jaren kano-ervaring opgebouwd. En uiteraard draag ik een zwemvest.
En natuurlijk, er kan altijd wat gebeuren. Ook in de kano ben ik echt afhankelijk van de bescherming van onze hemelse Vader.”

Hoeveel van de 35.000 euro is er al binnen?
“Mijn streefbedrag was eerst 25.000 euro. Binnen een maand was er al 20.000 euro toegezegd. Daar werd ik helemaal stil van. Toen heb ik het bedrag opgehoogd naar 35.000 euro. Ik verwacht dat dat gaat lukken.”

Beeld: Ruben Timman