Het is 1945, tegen het einde van de oorlog. Anton Nouwen is als Rode Kruis-vrijwilliger in Duitsland gestationeerd, waar hij tewerkgestelde buitenlanders verzorgt. Tussen alle ontheemden ontmoet Anton een Nederlandse jongeman die hem zijn bijbel overhandigt en zegt: “Breng deze bijbel alsjeblieft terug naar mijn ouders.” Na de oorlog deed Anton verschillende pogingen om de bijbel te bezorgen, maar het lukte hem niet.

Onbesteld retour

Precies 75 jaar later wil Oscar Kocken, de kleinzoon van Anton Nouwen, deze opdracht alsnog volbrengen. “Mijn opa leeft niet meer, maar bij het opruimen van de zolder vond mijn oma deze bijbel,” vertelt hij. “Tussen de bladzijden zaten oude brieven van mijn opa aan mogelijke contacten van de jongen en zijn ouders. Alle post kwam destijds onbesteld retour. Met behulp van die brieven en het dagboek van opa probeerde ik alles uit te pluizen, op zoek naar aanknopingspunten.”

Aanwijzingen

Oscar had slechts een paar aanwijzingen. Op de eerste pagina staat: “Uitgereikt aan Cornelis Marinus van Leeuwen bij het verlaten van de zondagsschool Jezus Roept in Woerden.”
Oscar: “Verder kon ik uit de brieven een beetje informatie halen. Ik denk dat deze Cornelis gedwongen tewerk is gesteld in Duitsland en daarna in een kamp is terechtgekomen. Het enige wat hij nog had, was die bijbel.
Waarschijnlijk was hij bang dat hij het kamp niet zou overleven en wilde hij de bijbel veiligstellen.”

Dood spoor

Oscar ontdekte dat Cornelis uit de familie Van Leeuwen-Bloemendaal kwam, en dat zij in Woerden woonde. Dankzij een aantal enthousiaste vrijwilligers die meezochten, werden de gegevens van de ouders van Cornelis opgespoord. Maar na die doorbraak belandde de zoektocht op een dood spoor. Cornelis’ ouders waren lang geleden al overleden.
Om een groter publiek te betrekken bij zijn zoektocht lanceerde Oscar daarom de website Groetenvaneenonbekende. Kort daarna werd, dankzij diverse tips, duidelijk dat de gezochte Cornelis in 2010 was overleden. Zijn vrouw bleek nog wel in leven te zijn.

Overhandigen

De zoektocht was ten einde. Oscar kreeg het telefoonnummer van de weduwe van Cornelis. “Ik belde haar, en ze vertelde me dat haar man inmiddels bij Zijn Heer was. Ze zou het mooi vinden als ze de bijbel een keer mocht zien. Ik heb haar verteld dat ze hem mocht zien en uiteraard houden. Zodra het in deze coronatijden weer verantwoord is, reis ik naar haar toe en overhandig ik haar de bijbel. Na 75 jaar is hij dan eindelijk op de plek waar hij hoorde.”