Onmogelijke opgave

Op de vraag wat de kerk in Nederland nodig heeft, antwoordt Yun: “Het geloof van christenen moet worden versterkt; hun geloof mag niet wankelen. Toen er vanuit de twaalf stammen twaalf vertegenwoordigers het Beloofde Land gingen verkennen, waren er tien die het niet zagen zitten. Ze zagen de problemen en dachten dat ze het land niet konden innemen. Ook nu wil de duivel ons de problemen laten zien. Wij moeten niet luisteren naar leugens, maar naar God; Hij is almachtig.”

Yun betrekt dit ook op de visie van de Chinese kerk die door hem meer bekendheid heeft gekregen in het Westen, de beweging die het Evangelie vanuit China ‘terug’ richting Jeruzalem wil brengen. “Veel mensen zien problemen en denken dat het allemaal niet kan. Het lijkt misschien een onmogelijke opgave om het Evangelie aan moslims, hindoes en boeddhisten in de landen tussen China en Israël te brengen. Toch is dit vanuit Gods ogen niet zo. Het is Zijn plan dat ook zij Jezus’ naam zullen aanroepen.”

Deze Back to Jerusalem beweging vindt plaats in Azië. Yun woont echter noodgedwongen in Duitsland. “Vaak droom ik ervan dat ik in China ben. Ik ben heel dankbaar dat God daar wel kan zijn. Toch denk ik dat de plaats waar je bent niet belangrijk is. Zolang ik in Gods wil ben, maakt het niet uit of ik nu in China, Centraal-Azië of Europa woon. Gods Koninkrijk is in zijn geheel belangrijk. Alleen wanneer God je niet gebruikt, zit je niet goed!”

Mensen mogen best teleurgesteld zijn in mij, maar ik wil God niet teleurstellen

Kritiek

Sinds enkele maanden berichten Nederlandse media over beschuldigingen aan het adres van Yun. In een verklaring, door een Duits-Chinese voorganger verspreid op internet, wordt Yun door de gepensioneerde huiskerkleiders Samuel Lamb en Alan Yuan onder vuur genomen. De beschuldigingen worden gedaan in algemene bewoordingen zonder concrete feiten, maar gaan nogal ver: misleiding, misbruik van de naam van God, leugens, streven naar rijkdom, roem en status. De vage kritiek doet vermoeden dat ze het hebben moeten doen met informatie van derden. Lamb noemt Yun ‘een misleider met een ongeloofwaardig levensverhaal,’ beschreven in het boek De hemelse man. Medeauteur Paul Hattaway, directeur van zendingsorganisatie Asian Harvest, geeft echter aan dat hij alleen gebeurtenissen weergeeft die ten minste twee getuigen kunnen staven. Yun gelooft niet dat die kritiek de geloofwaardigheid van zijn verhaal onderuit haalt. “Niemand kan Gods wil blokkeren. Wat er in het boek over mijn leven staat, is allemaal waar. Het zijn mijn ervaringen, en hoe zou iemand kunnen zeggen dat die fout zijn?
Ik begrijp dat mensen in de war zijn door wat er via internet over mij beweerd wordt. Maar ik kijk niet op internet, ik zie op Jezus.”

Hoe gaat u om met deze kritiek en beschuldigingen?
“Dat is simpel: ik zie de vijand niet, dus kan ik er ook niet bang voor zijn.
Het is niet zo dat Samuel Lamb, die hierin betrokken is, mijn vijand is. We hebben elkaar nog nooit ontmoet, en als ik hem zou zien, verwacht ik dat hij mijn vriend zou worden.

Wat betreft de beschuldigingen over financiën kan ik zeggen dat ik nooit geld heb ontvangen; ook niet van de opbrengsten van mijn boek of van spreekbeurten. De Back to Jerusalem beweging vraagt mensen niet om hun geld, maar om hun leven.

Ik denk dat deze kritiek niet van God komt, dus wil ik me er niet door laten verontrusten. Ik denk dat het goed is dat ik mijn werk met blijdschap blijf doen en wil me niet door satan laten verhinderen om Jezus Christus te verkondigen. Als iemand me bekritiseert, dank ik de Heer voor de zorg van die ander voor mij en zegen hem. Wanneer anderen me aanvallen, wil ik niet terugvuren zoals sommige mensen adviseren. Net als Paulus wil ik mensen zegenen en bemoedigen om Jezus te volgen.”

Liefde

Onenigheid tussen kerkelijke gemeenten is niet alleen een Nederlands, maar een wereldwijd gegeven. De verscheidenheid in de Chinese kerk is niet eenvoudig in kaart te brengen. Niet elke door de overheid bestuurde kerk is hetzelfde, en ook tussen huiskerken in het uitgestrekte land bestaan verschillen. “In China heb je veel verschillende groepen. Geen enkele kerk is perfect. In China groeit de kerk zo snel, dat veel kerkleiders nauwelijks opleiding hebben gehad. Hierdoor kunnen dwaalleringen en conflicten ontstaan. Liefde is het belangrijkst, zonder liefde heb je niets. In conflictsituaties moeten we met liefde beginnen, en dan kunnen we langzaam, stap voor stap weer op het rechte spoor komen. Genade op genade doet ons de Waarheid kennen. We moeten luisteren naar wat God zegt. En als we die Waarheid uitdelen, zal het licht schijnen in het donker en zal de duisternis vanzelf verdrijven.

Hoewel gemeenten qua visie van elkaar kunnen verschillen, moeten we één ding niet ontkennen: Eenheid vinden we in onze taak, niet in onze opvattingen. Het enige wat ik wil, is Jezus volgen. Alles moet meewerken voor ons gezamenlijke doel om Christus bekend te maken. Dan valt al het onderscheid weg.”

Lijden

In Nederland heeft de kerk, in tegenstelling tot de Chinese kerk, geen ervaring met lijden en vervolging. U beschrijft in uw boek dat lijden een functie heeft en kan leiden tot een grotere toewijding. Zonder lijden geen toewijding?
“Gebed en evangelisatie zorgen ervoor dat een kerk leeft en dat God opwekking kan brengen. In China ging die toewijding vaak vooraf aan evangelisatie. Omdat het communisme door een enorm gebrek aan liefde een vacuüm achterliet, konden mensen compleet onder de indruk raken van de liefde van God. Dit wilden ze direct doorgeven aan familie en mensen om zich heen; die liefde is de drijfveer. Lijden maakt een kerk niet heiliger. In momenten van lijden zijn er ook mensen die juist dan niet kunnen geloven dat God hun Verlosser is. Sommigen vallen af, anderen staan op en gaan verder, en hebben dan een krachtig getuigenis.”

“Wat er in Europa soms gebeurt, is dat een kerk in plaats van mensen toe te rusten om het Evangelie uit te dragen, hen er juist van weerhoudt discipelen van Jezus te worden. Gods gemeente moet mensen niet verhinderen, maar juist trainen om naar buiten te treden. Het licht zet je niet onder de tafel, je brengt het daar waar dat het meest nodig is. Discipelschap is meer dan een theologische opleiding; het gaat erom dat de Grote Opdracht niet vervaagt, maar wordt opgepakt. Jezus zendt ons als lammeren onder de wolven.”

Hoe men vanuit Europa iets kan betekenen voor deze Back to Jerusalem beweging, vindt Yun voor de hand liggend. “Het is een visie die God heeft gegeven; Hij wil dat alle landen en volken bereikt worden. Dit is niet alleen een taak van de Chinese kerk, maar van christenen in de hele wereld. Omdat men in het Westen meer ervaring heeft met intercultureel contact, kan die ervaring gebruikt worden bij het trainen van Chinese zendelingen.”
Vanuit historisch perspectief hebben Chinezen geen hoge pet op van de omliggende volken. Door de eeuwen heen beschouwden ze zichzelf als ‘rijk van het midden’ en andere volken buiten de grenzen als barbaren. Toch vindt Yun dit geen belemmering voor effectieve zending door Chinezen in deze landen. “Hoewel we vanuit sociaal perspectief dit vooroordeel hebben, heeft het Evangelie juist een verzoenende functie. Satan brengt scheiding, maar Jezus wil ons juist over cultuurgrenzen heen laten kijken. Dit deed Hij bijvoorbeeld toen Hij met Zijn discipelen naar Samaria ging.”

Geen spijt

Yun vertelt dat hij in zijn gewone dagelijkse leven elke dag om vijf uur wakker wordt om de dag met gebed te beginnen. “Ik wil zo eenvoudig mogelijk Jezus’ Woord verkondigen aan de mensen die ik in mijn dagelijks leven ontmoet, zodat ze discipelen van Hem worden. In de Bijbel lees je dat wanneer koning Saul zich van God afkeert, God er spijt van krijgt dat hij koning was. Ik wil niet dat God spijt krijgt van wat Hij in mijn leven heeft gedaan. Mensen mogen best teleurgesteld zijn in mij, maar ik wil God niet teleurstellen.”