“Voor het eerste seizoen wisten we nog niet helemaal wat we moesten verwachten, maar vanaf het begin heb ik met heel veel plezier aan dit programma meegewerkt,” vertelt presentator Bert van Leeuwen, die in het programma tal van plekken bezoekt waar het Leger des Heils mensen een nieuw perspectief probeert te bieden. “Week in week uit langs allerlei projecten van het Leger des Heils hoppen, blijft een bijzondere ervaring. Ik spreek mensen die ik in het dagelijks leven niet zo snel tegenkom. En dat maakt het programma voor mij ontzettend boeiend en interessant. Het is me alleen maar duidelijker geworden wat voor een fantastische organisatie het Leger des Heils is. Ik heb steeds meer bewondering voor de medewerkers gekregen. Ze doen hun werk met liefde, doorzettingsvermogen en de nodige humor. Ze moeten mensen in soms schijnbaar uitzichtloze situaties weer op weg zien te helpen, wat soms de nodige emoties en frustraties met zich mee kan brengen.”

Heftige verhalen

Wat Bert ook steeds merkt, is dat de mensen die hulp krijgen van het Leger des Heils altijd een boeiend, maar meestal ook heftig verhaal hebben. “Ik heb gelukkig niet dezelfde weg hoeven gaan als zij, maar het luisteren naar de gebeurtenissen uit hun leven – vaak gaat het verhaal terug tot hun jeugd – zorgt bij mij ook voor begrip. Ik ontdek waarom het zo fout kon gaan in iemands leven, en hoe hard hij of zij ervoor moet werken om alles weer op de rit te krijgen. Soms gaan we in gesprek met iemand die weet dat ik langskom. Soms ga ik spontaan het gesprek aan. Die ontmoetingen zijn misschien nog het mooist.”

Hij leidde een jetset-leven in New York

Kickboksen

Zo ging Bert voor het nieuwe seizoen op bezoek bij Marco. Hij leidde een jetset-leven in New York, maar na tegenslagen en een verbroken relatie, zocht de berooide Marco zijn heil in Nederland. Hij belandde op straat en moest van zeven euro per week zien rond te komen. Het Leger des Heils begeleidde Marco in deze moeilijke periode. Bert ontmoette hem bij de SRV-wagen van het leger, die tijdens de coronapandemie werd aangeschaft om in Flevoland eenzame ouderen te bedienen. Twee keer per week helpt Marco op de wagen. In de rijdende supermarkt went hij aan de regelmaat van het werkende bestaan en leert hij de maatschappij van een heel andere kant kennen. Bert: “Het is niets niks als je van de ene op de andere dag terugvalt op het bestaansminimum, terwijl voorheen je ‘huis met zwembad’ dagelijks gevuld was met zogenaamde vrienden.”

“Ik probeer dan ook mee te denken in zo’n situatie,” vult Bert aan. De presentator ontdekte bijvoorbeeld dat Marco moeite heeft met het beheersen van z’n agressie, iets wat hem danig in de weg kan zitten. Kickboksen blijkt Marco’s grote passie te zijn, maar het beoefenen van die hobby kwam er niet van in zijn nieuwe situatie. Daarom besloot Bert een abonnement bij de boksschool van Almere voor hem te regelen: een goede uitlaatklep voor Marco.

Geel lampje

Bert presenteert ook het jaarlijkse Kunst & Theater Gala van het Leger des Heils, met optredens van cliënten uit het hele land. Hij ontmoet daarom in Soep, sores en soelaas de Londense Peter. Peter neemt de rol van pianist op zich bij De Uitblinkers, het koor dat tijdens het gala optreedt. “Peter kwam op een merkwaardige wijze bij het Leger terecht,” vertelt Bert. “Toen hij, zoals gewoonlijk, na een dag werken aan het spoor in Nieuwegein een café zocht om bier te drinken, verdwaalde hij. In de verte zag hij een geel lichtje branden. Het bleek geen café, maar een lampje boven een plattegrond te zijn. Er stond: ‘Bent u de weg kwijt? Jezus is de weg.’ Daaronder stond het nummer van de kapitein van de lokale vestiging van het Leger des Heils. Peter belde en zei: ‘U kent mij niet, maar ik denk dat ik christen ben geworden.’ Peter is nu tien maanden van zijn alcoholverslaving af. Elke week speelt hij piano in het verpleeghuis de Blinkert. Muziek is voor hem a gift from God. Sinds het gele lampje heeft God hem een tweede leven gegeven.”

• Lees ook: Het verhaal van Erwin Hout in 'De Verandering'

“Ik hoop nog veel van zulke bijzondere verhalen te horen,” sluit Bert af. “We mogen tot Kerst wekelijks een aflevering vullen. Dat wordt volgens mij geen probleem, aangezien er nog zo veel verhalen zijn die verteld kunnen worden. Ik ga ongetwijfeld een paar ontzettend boeiende maanden tegemoet.”

Tekst: Lukas ten Napel