Bij alles ‘sorry’ zeggen wekt alleen maar irritatie op, want waarom zeg je nu eigenlijk sorry? Dus denk er eerst eens over na waarom en waarover je eigenlijk je excuses wilt maken. Wat was mijn aandeel in deze situatie? Wat was jouw aandeel? Wat neem ik jou kwalijk en wat verwijt je mij? Hoe kan ik de relatie weer herstellen, wat hebben we hiervoor nodig?

Het is heel belangrijk dat je excuses oprecht zijn, je moet ménen wat je zegt. Want als je eigenlijk helemaal geen sorry wilt zeggen, maar het toch doet, dan kun je wel denken dat je goed bezig bent, maar eigenlijk ben je dan aan het liegen. Het kan zijn dat je je excuses niet wilt aanbieden, omdat je het gevoel hebt dat jij geen schuld hebt aan de situatie. Maar besef dat God van ons vraagt om de eenheid te bewaren en om lief te hebben. Dat vraagt onder andere van je dat je je verplaatst in de ander. Ook al heb je ergens geen schuld aan, het kan wel zijn dat je zonder dat je het weet toch de ander gekwetst hebt. Dus bied daar dan je excuses voor aan. Excuses zijn een heel goed lijmmiddel in relaties!

Door het spijt me te zeggen, laat je merken dat je de ander en jullie relatie belangrijk vindt. Maar: ‘het is de toon die de muziek maakt’. Als jij je excuses aanbiedt, maar dit niet op de juiste toon doet, dan komen je excuses helemaal niet over. Sterker nog: de ander zal zich eerder (opnieuw)beledigd of gekwetst voelen, dan dat het jullie relatie ten goede zal komen. ‘Jij neemt mij helemaal niet serieus!’, is dan het verwijt wat je naar je hoofd geslingerd kan krijgen. Of: ‘zie je nou wel, nu doe je het wéér! Je luistert gewoon niet naar mij…’

Dus: besef niet alleen waarom en waarvoor jij je excuses aanbiedt, zorg er ook voor dat het daadwerkelijk gemeend en oprecht overkomt. Geef de ander het gevoel dat je hem of haar hoort en belangrijk vindt. Dit doe je door goed te luisteren naar wat jou nou precies verweten wordt, zodat je niet alleen zelf bedacht hebt waarvoor jij je excuses wilt aanbieden, maar je ook weet waarvoor de ander deze belangrijke woorden wil horen. Juist wanneer je het spijt me zegt, is het extra belangrijk dat je dit doet met als doel: eenheid. Heb de ander lief. Ja, inderdaad: acht de ander hoger dan jijzelf. Waarom? Omdat je dan in alle nederigheid bereid bent om überhaupt (als eerste?) excuses te maken.

Natuurlijk kun je gewoon ‘sorry’ of ‘het spijt me’ zeggen, maar als je echt wilt laten merken dat iets je spijt, kun je het ook op een andere manier zeggen. Als je iets kapot hebt gemaakt van iemand anders, is het zelfs te weinig om alleen het spijt me te zeggen. Bied dan aan om datgene wat kapot is te vergoeden of om de kleding met vlek die jij (per ongeluk) gemaakt hebt, te wassen of naar de stomerij te brengen.

Als je op een ludieke manier je excuses wilt maken, denk dan na over wat de ander leuk of fijn vindt. Houdt hij of zij van bloemen? Van chocola? Van een goed boek? Van een avondje samen iets gezelligs doen? Wees creatief en laat je liefde blijken op een manier die bij de ander past. Maar bedenk wel: wat voor liefdestaal de ander ook heeft, échte, oprechte woorden van spijt zijn niet vervangbaar door iets anders…. Ze zijn honing voor de ziel en een gouden appel op een zilveren schaal!