
De schaduwkant van verplicht thuiswerken
Leestijd: 3 min![]()
Het klonk eerst nog wel aanlokkelijk, samen thuiswerken. Zeker toen de kinderen nog naar school zouden gaan. Maar nu? Hoe gaan we dit ooit samen volhouden, zonder elkaar de tent uit te vechten?
Niet voor niets meldde de NOS gisteren: ‘Over een paar maanden is er óf een nieuwe babyboom, óf zijn er een heleboel aanvragen voor echtscheidingen.’
Zo’n intense, gekke periode als nu rondom corona werkt als een snelkookpan voor emoties. Heb je het samen goed, dan voel je meer verbinding als er een gemeenschappelijke vijand is. Dit fenomeen ken je misschien wel van een ontgroening. Maar is er al wat wrijving, dan helpt zo’n ramp meestal niet mee.
Zoals bij iedere ingrijpende gebeurtenis reageren we vaak verschillend op situaties. Dit kan veel irritaties opleveren. Juist in een spannende periode wil je terugvallen op de basis. Als je voelt dat je partner dan heel anders met de situatie omgaat, kun je gaan twijfelen aan die basis. Toch is juist zo’n bizarre situatie geen eerlijke relatietest.
Omdat de situatie voor iedereen nieuw is, kun je niet je gebruikelijke hulpbronnen raadplegen. Je vrienden of familie hebben deze situatie niet al eens meegemaakt. Zo ook je partner niet. Dat hij of zij anders reageert dan jij, is oké.
Vaak zie je twee types ontstaan. Type 1 reageert naar buiten toe. Er gebeurt iets heftigs en je reageert hierop door naar buiten te treden. Je zoekt contact, kennis en probeert al pratend je gedachten te ordenen. Hier volgt jouw plan van aanpak uit. De emoties zijn vaak duidelijk merkbaar – je ervaart angst, boosheid, teleurstelling – je benoemt deze en zoekt vanuit hier naar een oplossing.
Type 2 reageert naar binnen toe. De situatie dringt langzaam maar zeker tot je door. Kennis gaat vooraf aan de emotie. Je verwerkt alles door eens rustig alleen te zijn, je trekt je terug. Meestal nadat je alle verschillende reacties hebt overwogen, kom je met een kant-en-klaar plan van aanpak. Deze is dan ook min of meer in beton gegoten. De emotie is er wel, maar via een andere volgorde.
Je kunt je voorstellen dat je een ideaal recept hebt voor een conflict als type 1 het gesprek aan wil gaan om zijn of haar gedachten te vormen, terwijl type 2 nog geen tijd alleen gehad heeft. Type 1 voelt zich niet gezien en gehoord, type 2 voelt zich onder druk gezet om te reageren met heftige emoties die hij of zij op dat moment nog niet voelt.
Wat kun je doen? Vier tips:
Tekst: Vivian Vietje
Beeld: Shutterstock

Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer