Achtergrond
Leestijd: 5 min
Toen ik op elfjarige leeftijd voor het eerst porno keek, was ik ervan overtuigd dat ik het enige kind in de wereld was dat ooit zoiets had gezien. Ik was nieuwsgierig, maar ik kon niet nog meer porno kijken, simpelweg omdat ik daar geen toegang toe had.
Een paar maanden na mijn eerste ervaring hoorde ik op het schoolplein een onbekend woord. Ik kwam erachter dat het met seks te maken had omdat andere jongens erom lachten. Omdat ik wilde weten waar het precies over ging, leende ik mijn vaders woordenboek om te kijken wat het woord exact betekende. Maar de kille uitleg in het woordenboek stelde me teleur. Toen mijn vader vroeg naar welk woord ik op zoek was, loog ik met een rood aangelopen gezicht dat ik alweer was vergeten wat ik zocht.
De dagen dat we nog een woordenboek gebruikten om iets op te zoeken, zijn al lang voorbij. De jeugd van tegenwoordig is via Google nog maar één zoekopdracht verwijderd van gewelddadige seksuele video’s. Onlangs heb ik een documentaire gemaakt over pornografie. De regisseur zei iets dat mijn aandacht trok: “Er is nog nooit iemand dood gegaan aan een overdosis porno.” Deze woorden weerspiegelen precies wat veel mensen in stilte denken: ‘Mijn eigen pornogewoonten zijn vast niet zo schadelijk.'
Er is nog nooit iemand dood gegaan aan een overdosis porno
Als iemand een handgranaat gooit, is het onmogelijk om te weten waar elk stukje granaatscherf zal vallen. Na het horen van talloze verhalen over de invloed van pornografie, realiseerde ik me dat de gevolgen van porno lijken op die vliegende stukjes granaatscherf: pijnlijk, onvoorspelbaar, en soms zelfs fataal voor ons leven. En juist vrouwen en jonge meisjes betalen vaak de hoogste prijs als het gaat om deze illegale vorm van ‘entertainment’.
Ik heb verschillende jonge vrouwen gesproken over de gemene en gewelddadige dingen die hun vriendjes of echtgenoten (zowel christenen als niet-christenen) van hen hebben gevraagd of zelfDes toe hebben gedwongen. Hun verlangens lijken rechtstreeks gevormd door wat ze op pornosites zien.
Meiden op de middelbare school vragen zich af: “Ben ik nog steeds populair als ik geen porno-achtige seks wil?” Een moeder vertelde mij in tranen dat een aantal jongens haar veertienjarige dochter op school vroegen om naaktfoto’s. Om ze vervolgens uit te wisselen tijdens de pauze. Pornografie is vaak gewelddadig en vernederend; en dat worden de real life-wensen van jongens en volwassen mannen. Die verwachtingen nemen ze mee in gezonde relaties en binnen het huwelijk: porno breekt alles af wat we hebben geleerd over intimiteit.
Wanneer we porno kijken, denken we als laatste aan de toekomst van de mensen op het scherm. Ex-pornoster Brittni Ruis vertelde me: “De meeste mensen die domme beslissingen nemen doen dit niet publiekelijk. Dat is het verraderlijke aan porno: zodra het is vastgelegd, kan de hele wereld het zien. Het is altijd beschikbaar en zal nooit meer verdwijnen."
Praten over seks op de Biblebelt: 'De Bijbel kleurt alles — ook in de slaapkamer'
Brittni heeft de porno-industrie verlaten en is nu getrouwd met een voorganger van haar kerk. Maar ondanks dat zijn de contracten die ze ooit als jong meisje heeft getekend nog steeds geldig. Pornografie bedrijven behouden het wettelijke recht om van haar foto's en videomateriaal te profiteren. Een andere ex-pornoster beseft dat haar kinderen ooit haar naam kunnen googelen en dan alles over haar verleden zullen weten.
Pornografie beïnvloedt de waardigheid en menselijkheid van anderen. Mensen, gemaakt naar Gods beeld, worden getransformeerd tot iemand die we consumeren voor ons eigen plezier.
Pornogebruik en -verslaving is niet alleen een mannenprobleem; dat is een veronderstelling. Vrouwen strijden in stilte. Waar er genoeg groepen zijn voor herstel voor mannen, bestaan er nauwelijks veilige groepen voor vrouwen waar zij kunnen praten over hun verslavingen.
Colette, een 23-jarige vrouw en moeder van 2 kinderen, probeert momenteel haar pornoverslaving te overwinnen. Ze vertelt ons dat haar verslaving begon met het kijken van romantische ‘soft’ porno. Geleidelijk veranderde dit in een verlangen naar meer gewelddadige, vernederende handelingen. “Ik hunkerde de hele dag naar porno. Ik hield het verborgen voor mijn familie en vrienden, zodat ik stiekem deze ‘lust’ kon voeden. Ik leerde mijn lichaam om alleen te reageren op een zeer specifieke stimulatie. Dat nam ik mee mijn huwelijk in.
Nieuw: de gratis Visie-app!
Of je nu op de bank zit, onderweg bent in de trein of op vakantie in het buitenland: met één tik op je scherm duik je in hoopvolle verhalen, inspirerende interviews en alle digitale edities van Visie
Ik had het verdiend om gekwetst te zijn en pijn te voelen; precies zoals de vrouwen in pornofilms. Ik had geen respect meer voor wie ik was, ik dacht dat ik misbruik verdiende. Ik vond dat ik mannen moest laten doen wat zij met mij wilden doen. Dat was het enige wat ik kon bieden en wat ik waard was. Ik mocht geen voorkeur hebben. Het heeft me jaren psychische hulp gekost om aan deze gedachten en aan deze verslaving te werken. Mijn pornoverslaving werd mijn identiteit. Het was verwarrend, traumatiserend en verwoestend. Wat me uiteindelijk nog het meeste pijn deed? Ik dacht dat ik de enige was…”
Gelijkheid, waardigheid en identiteit zijn cruciaal voor ons als mensen. Ze helpen ons een gezond gevoel van eigenwaarde te ontwikkelen en ook om deze waarde aan anderen te geven. Precies dit maakt porno onmogelijk. Pornografie gebruikt mensen voor anoniem entertainment en wil ons laten vergeten dat we allemaal zijn gemaakt naar het beeld van God.
Dit artikel is vertaald en afkomstig uit Relevant Magazine.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
