Wen Long (9) is niet duidelijk een jongen of een meisje. Ze voelt zich meer meisje op dit moment, daarom wordt ze aangeduid met ‘ze’. Maar wat ze is, moet nog blijken. Of ze is beide, want ze zegt zelf: “Ik ben wie ik ben en God maakt geen fouten.”
Adoptie uit China
Kirstin en Sander van Knippenberg adopteerden Wen Long uit China. Kirstin: “Ik had in China gestudeerd en mijn man had twee jaar Chinees gestudeerd aan de Volksuniversiteit, we hadden dus best wat met China. We zagen een oproep voor een kind met een onduidelijk geslacht uit China en we snapten niet goed waarom daar oproepjes voor nodig waren. Waarom kozen adoptieouders niet gewoon voor die kinderen? Wij kozen bewust voor adoptie, ook al waren we nog erg jong toen we trouwden, ik was 22 jaar.”
Waarom kozen adoptieouders niet voor kinderen met een onduidelijk geslacht?
“We spraken eigenlijk meteen vanaf het begin van onze relatie over adoptie,” vult Sander aan. “We hadden het ook over de mindere kanten ervan, zoals hechtingsproblemen. We volgden samen een soort minor aan de universiteit van Utrecht bij een docent die heel kritisch was over adoptie. Daar kwamen ook geadopteerden aan het woord die vertelden waar ze tegenaan waren gelopen met hun ouders en dat ze op zoek gingen naar hun biologische ouders.”
“Kinderen vragen er niet om, om geadopteerd te worden, het overkomt hen,” zegt Kirstin. “We spraken hen ook over hun positie in het gezin, zeker wanneer er ook nog biologisch kinderen zijn. Daaruit bleek dat het heel erg waardevol voor die kinderen is om de oudste te zijn, dan is er echt voor hen gekozen. Dan ben je de meest gewenste, zo voelt het voor dat kind, ook al is er voor de ouders geen verschil. Ook als je al een heel traject hebt gedaan met ivf of dat je alleen maar jongens krijgt en dan een meisje uit China adopteert, dan voelt dat kind zich toch wat tweede keus. Dat wilden wij beslist niet.”
“We probeerden na de komst van Wen Long nog wel zelf kinderen te krijgen, maar ik kreeg miskramen. Toen wilden we pleegzorg gaan doen, waarvoor we vanuit Amsterdam naar Texel verhuisden. Daar hadden we een veel groter huis en dus ruimte om kinderen op te vangen. We kregen wel pleegkinderen, maar dat liep op een grote teleurstelling uit.”
Geen Mika
“Wen Long was tweeëneenhalf toen we haar adopteerden,” vertelt vader Sander. “Wij gaven haar de naam Mika, dat is een naam die zowel voor een jongen als voor een meisje kan. Wen Long heeft er zelf voor gekozen om haar Chinese naam Wen Long weer aan te nemen en dat respecteren wij. Wij bedachten dat het een mooi moment zou zijn om haar naam te wijzigen als ze naar de middelbare school zou gaan, een overgangsmoment. Toen wisten wij nog niet dat dat moment bijzonder snel zou komen, namelijk toen ze zeven jaar was.”
Kirstin: “Wen Long bleek uitzonderlijk hoogbegaafd. In groep 3 ging ze in een jaar grotendeels door de stof van de basisschool heen. De kinderen op de basisschool kenden haar als Mika, wij dachten toen nog dat het nog een aantal jaar zou duren voordat ze naar de middelbare school ging, waardoor iedereen aan de naam Wen Long kon wennen., maar dat liep helemaal anders. We hadden dat echter wel beloofd, dus daar hebben we ons aan gehouden.”
Wen Long wordt in onze kerk geaccepteerd zoals ze is
Het gesprek komt op het geloof. Kirstin: “Onze ouders waren hippies en los van de kerk. Wij kregen bij onze opa’s en oma’s wel wat mee over de kerk en het geloof. We kozen er bewust voor om terug te gaan naar de Katholieke Kerk. Dat begrepen onze ouders niet zo goed, maar wij voelen ons er goed bij. Wij zitten nog steeds in een kerk in Amsterdam, daar zijn we ook enorm gesteund. Voordat Wen Long kwam, hielden we een adoptieshower, daar was onze pastoor ook bij aanwezig. Wen Long is vanaf het begin geaccepteerd zoals ze is.”
“Dat is lang niet overal zo,” vult Sander aan, “en ook niet altijd zo geweest. Mensen van de LHBTIQ+ (Lesbisch, Homo, Biseksueel, Transgender, Intersekse en Queer, red) zijn lange tijd uitgesloten geweest van de kerk en soms nog steeds. Dat mag gewoon niet, dat is tegen de rechten van de mens. Er zijn dokters die al dan niet onder druk van ouders kinderen zonder duidelijk geslacht meteen opereren en zo een geslacht ‘bezorgen’. Dat is fout. Kinderen en mensen moeten zelf kunnen bepalen van welk geslacht ze zijn.”
Kirstin: “Deze kinderen kunnen later enorme psychische problemen krijgen. Het zou gewoon niet mogelijk moeten zijn, want het zijn medisch niet noodzakelijke operaties die niet zomaar terug te draaien zijn. Die worden zonder toestemming van de persoon uitgevoerd. Soms komen mensen er pas later achter, bijvoorbeeld wanneer vrouwen niet ongesteld worden. Dan blijkt uit onderzoek dat ze geen baarmoeder hebben en als intersekse geboren zijn, met beide geslachtsdelen of met helemaal geen. Dat is er in uiteenlopende gradaties.”
God is liefde
Dan komt Wen Long aan het woord: “Ik ben wie ik ben en God maakt geen fouten. Ik wilde dan ook zelf communie doen. Ik zag op het Jeugdjournaal dat een meisje vertelde over dat ze communie ging doen. Dat wilde ik ook. Ik heb de voorbereidingen daarop gedaan in ‘onze’ kerk in Amsterdam, ook al wonen we op Texel. Mijn ouders hebben mij daar ook laten dopen.”
Kirstin: “Het is heel jammer dat Wen Long nog niet kan trouwen in de kerk. Wij zijn zelf ook niet getrouwd in de kerk, dat gaan we ook pas doen als dat officieel voor iedereen open staat. Nu mag je nog niet met iemand van hetzelfde geslacht trouwen. Omdat bij Wen Long niet duidelijk is van welk geslacht zij is, mag ze niet met een vrouw of man trouwen. Dat is iets waar wij anders over denken dan de kerk. We voeden haar wel op met het geloof en haar geloof is heel sterk. We hebben hoop dat het ooit wel mogelijk is.”
De kerk heeft lange tijd mensen van LHBTIQ+ uitgesloten
“Wen Long wordt helemaal geaccepteerd in onze kerk, zo zou het in alle kerken moeten zijn. Als kind speelt het geslacht niet zo’n rol, maar als ze straks in de puberteit komt zal dat wel heftig zijn. Daar willen we haar in ondersteunen en laten weten dat het goed is, wat ze ook kiest. In de kerk zijn mensen van LHBTIQ+ lang uitgesloten. Dat heeft mensen tot zelfmoord gedreven. Zeggen dat je mensen wel accepteert, maar hun uitingen van liefde niet, is ergens hetzelfde als een persoon afkeuren. Wij geloven niet in zo’n oordelende God. God heeft geen fout gemaakt met Wen Long door haar als intersekse geboren te laten worden. God is liefde, daarom moeten mensen elkaar ook accepteren zoals ze zijn. De liefde, daar draait het allemaal om.”
