In het Bijbelverhaal van vandaag valt allereerst op dat de Romeinse procurator Felix bekend was met “de Weg” (vers 22). Zo werden de eerste christenen geregeld genoemd: mensen van de Weg. Het is een mooie toespeling op de bekende Bijbeltekst dat Jezus de weg, de waarheid en het leven is.
Felix wil er meer van weten (vers 24): “Hij liet Paulus halen om te horen wat hij over het geloof in Christus Jezus te zeggen had.”

Kennelijk heeft Paulus geen blad voor de mond genomen

In gedachten zie ik Paulus er staan: hoe zal hij de evangelieboodschap in deze situatie uitleggen? Filippus begon bij Jesaja 53 als hij uitleg geeft aan de Ethiopische eunuch (Handelingen 8). In Athene begon Paulus bij de afgodsbeelden en het altaar voor “de onbekende God”; je leest het in Handelingen 17.

Bij Felix, die ook rechter was, gaat het over “gerechtigheid en zelfbeheersing en over het komende oordeel”. Dit waren termen waar Felix bekend mee was, maar kennelijk heeft Paulus geen blad voor de mond genomen. Felix wordt er bang van en besluit dat het voor vandaag even genoeg is: “Wanneer ik in de gelegenheid ben, zal ik u weer laten roepen” (vers 25).

• 

  Download gratis de Visie-app!

  Of je nu op de bank zit, onderweg bent in de trein of op vakantie in het buitenland: met één tik op je scherm duik je in hoopvolle verhalen, inspirerende interviews en alle digitale edities van Visie

  Download de app

Uit op losgeld

Er speelt echter ook iets anders mee, want de man is uit op geld. Losgeld. Hij blijkt een machthebber te zijn die zijn gezag wil misbruiken om er zelf financieel beter van te worden. Iets wat door de eeuwen heen een terugkerend patroon is.
En ten slotte blijkt waarom Felix bang geweest zal zijn na Paulus’ uitleg, want in vers 27 lezen we dat hij “om de Joden ter wille te zijn” Paulus in de gevangenis liet – zelfs na de troonswisseling. Felix was dus een onrechtvaardige rechter die zijn oren liet hangen naar de wensen van zijn onderdanen en ja: dan kun je maar beter bang zijn voor Gods oordeel.

Bidden om leiding

Het is een leerzame geschiedenis. Hoe sluiten wij aan bij het denken van onze hoorders? Storten we maar zo Bijbelverzen over hen uit, of luisteren en observeren we, waarbij we Gods Geest bidden om zijn leiding in het bereiken van die ander?
Dat betekent niet per se zijn of haar bekering. Maar als getuige van Christus heb je in gehoorzaamheid aan de Bijbel gedaan wat je moest doen: getuigen van Hem.