In een seculiere tijd als de onze, mag de Eeuwige zich in de handen wrijven als er nog een beetje van dat verlangen naar spiritualiteit aanwezig is. Het is een zegen op zich dat niet iedereen het goddelijke aan de dijk heeft gezet. En kijk eens hoeveel mensen op yogamatten liggen of lezen in ignatiaanse spiritualiteit! Er worden volop cursussen gegeven vanuit het gedachtengoed van monniken aan grote bedrijven, want iedereen zoekt rust, toch? En focus en aandacht en dat je niet jezelf over de kop werkt? En daaronder zit nog deze: dat je toch ook een goed mens wilt zijn. Mooi hoor, dat godsverlangen.

Vandaag veegt een van de allergrootste profeten uit het Eerste Testament, de Tenach, de vloer aan met godsverlangen. Hij maakt er een borstel van en gaat er z’n wc-pot mee soppen, hij kan er echt helemaal en totaal niets mee. Een profeet is geen toekomstvoorspeller per se, hè? Een profeet is een mens met de onmogelijke taak om zich te identificeren met God én mensheid – of in dit geval, het volk. Hij soebat bij de Eeuwige om het volk een kans te geven, uit diepe bewogenheid met de mensheid en schetst juichende vergezichten of grimmige veroordeling vanuit zijn totale identificatie met het hart van de Eeuwige.

Het is een verscheurd leven, en daar komt dan ook nog eens vrij fantastische poëzie uit als het gaat om Jesaja. Ik geef je vanochtend het hele stuk omdat ik er niet zoveel aan toe te voegen hebt. Het is een kwestie van: wie de schoen past en een in-de-spiegel of misschien ook gewoon dit: die God is niet gek, hij kijkt wel door die vromen heen. Ook winst.

Dit staat er:

“Roep luidkeels, zonder je in te houden,
verhef je stem als een ramshoorn.
Maak aan mijn volk zijn misdaden bekend,
aan het volk van Jakob zijn zonden.
Zeker, ze zoeken mij dag aan dag,
vol verlangen om te ontdekken wat ik wil,
zoals een vreemd volk dat rechtvaardig leeft
en het recht van zijn goden niet verzaakt.
En ze vragen naar mijn rechtvaardige voorschriften
en verlangen naar Gods nabijheid.
'Waarom ziet u niet dat wij vasten,
en merkt u niet op dat wij ons onthouden?'
Omdat jullie op je vastendagen nog handeldrijven
en jullie arbeiders afbeulen,
omdat jullie onder het vasten strijden en ruziën
en vol vuur met elkaar op de vuist gaan.
Als je op die manier vast,
wordt je stem niet gehoord in de hemel.

Zou dat het vasten zijn dat ik verkies?
Is dat een dag van onthouding:
dat iemand het hoofd buigt als een riet
en zich met een rouwkleed neerlegt in het stof?
Noemen jullie dat soms vasten,
is dat een dag die de Eeuwige behaagt?
Is dit niet het vasten dat ik verkies:
misdadige ketenen losmaken,
de banden van het juk ontbinden,
de verdrukten bevrijden,
en ieder juk breken?

Is het niet: je brood delen met de hongerige,
onderdak bieden aan armen zonder huis,
iemand kleden die naakt rondloopt,
je bekommeren om je medemensen?
Dan breekt je licht door als de dageraad,
je zult voorspoedig herstellen.
Je gerechtigheid gaat voor je uit,
de majesteit van de Eeuwige vormt je achterhoede.
Dan geeft de Eeuwige antwoord als je roept;
als je om hulp schreeuwt, zegt hij: 'Hier ben ik.'
Wanneer je het juk van de onderdrukking uitbant,
de beschuldigende vinger en de kwaadsprekerij,
wanneer je de hongerige schenkt
wat je zelf nodig hebt
en de verdrukte gul onthaalt,
dan zal je licht in het donker schijnen,
je duisternis wordt als het licht van het middaguur.”

Jesaja vol op het orgel vanochtend. Omdat de Eeuwige niet op zoek is naar mensen die in die religiositeit een tool zien om zichzelf verder te verwerkelijken, maar naar mensen die recht brengen, al is het maar een stapje. Al het andere vasten is een tool van diëtisten en zelfhulpgoeroe’s. Werkt ook hoor, maar tijdelijk.

Tot zover vanochtend. Een hele goede vrijdag gewenst en een heel goed weekend!

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.

Deel dit artikel: