Er is zo’n managersverhaaltje, mogelijk een mythe, maar het helpt toch een beetje, waarbij een manager aan een collega in de kroeg vertelt dat een van haar medewerkers een fout heeft gemaakt die het bedrijf 3 miljoen dollar (Amerikaans verhaaltje hè, daar gaat het in miljoenen) heeft gekost. Waarbij de ander reageert dat diegene natuurlijk op staande voet is ontslagen. ‘Ben je gek’ roept de eerste, ‘ik heb net 3 miljoen in die man geïnvesteerd.’

En daar zit iets in, hè? Als zij elkaar daarover in de ogen kunnen kijken en de werknemer is toegewijd om nooit meer zo stom te zijn, maar wil proberen om het op een of andere manier goed te maken, dan heeft zij een medewerker voor het leven. Het hangt af van de vraag of de manager er manipulatief of eerlijk mee omgaat - manipulatie leidt tot een vorm van macht over de ander die uiteindelijk de werknemer zal breken - maar als zij er eerlijk mee omgaat dan zou er zomaar een hechte vriendschap uit kunnen ontstaan. En als zij de werknemer zou laten gaan, dan zou hij in een ander bedrijf aan de slag gaan met het vaste voornemen om nooit meer zo stom te zijn en het – al is het maar voor zichzelf – goed te maken. Dan heeft een ander bedrijf er voordeel van.

Ik moet eraan denken bij de lezing van vanochtend. Het is een van de verhalen na de executie van Jezus van Nazareth, verhalen die de basis vormen van de nieuwe beweging van het christendom. De dood leek even de beweging in de kiem te hebben gesmoord, maar dan zijn er de verhalen van leven na de dood. En niet een zwevende geest op een wolk in de hemel, maar leven na de dood op deze aarde, met eten en drinken en pittige gesprekken rond kampvuurtjes aan het meer van Galilea. Dit is zo’n gesprek en het vindt plaats tussen de eerder geëxecuteerde Messias en een van zijn trouwste volgelingen die hem gigantisch heeft laten vallen in de nacht voor zijn dood. Hij heeft met een dure eed gezworen tegen iedereen die het wilde horen, dat hij niets te maken had met die gekke rabbi uit Nazareth. En nu zien ze elkaar. Dit staat er:

Hij zei na het ontbijt tot Simon Petrus: 'Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij meer lief dan dezen?' Hij antwoord­de: 'Ja Heer, Gij weet, dat ik U bemin.' Jezus zei hem: 'Weid mijn lammeren.' Nog een tweede maal zei Hij tot hem: 'Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij lief? ', waarop deze antwoordde: 'Ja Heer, Gij weet dat ik U bemin.' Jezus hernam: 'Hoed mijn schapen.' Voor de derde maal vroeg Hij: 'Simon, zoon van Johannes, hebt ge Mij lief?' Nu werd Petrus bedroefd, omdat Hij hem voor de derde maal vroeg: 'Hebt ge Mij lief?' en hij zeide Hem: 'Heer, Gij weet alles: Gij weet dat ik U liefheb.' Daarna zei Jezus hem: 'Weid mijn schapen.

Een pijnlijk proces. Hou je van me? Werkelijk? Een ingedikt verhaal over het herstel van een relatie, waarbij degene die gefaald heeft, degene wordt op wie de rabbi rekent voor de toekomst. Wie faalt en het weet, is te vertrouwen – dat lijkt de paradox van christendom.

Een hele goede vrijdag gewenst en een bijzonder geestrijk pinksterweekend. Maandag is een vrije dag, dinsdag ben ik er weer met een nieuwe PopUpGedachte. Voor nu, vrede gewenst. En alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.