In mijn kerk werd er namelijk zo veel beter gereageerd dan ik had verwacht, ik werd met open armen ontvangen.

“Ik ben sterk in mijn geloof komen te staan.”

Door dit warme welkom voel ik mij thuis in mijn gemeente. Ik vind hier een veilige plek om mijn relatie met God op te bouwen. Ik ben een gevoelsmens en zie het daardoor ook in die volgorde; eerst een plek om je thuis te voelen en dan kan je je thuis gaan voelen bij God.  Doordat ik de ruimte heb gekregen om een relatie met God op te bouwen, ben ik sterk in mijn geloof komen te staan. Hierdoor wist ik afgelopen jaar zeker dat ik belijdenis wilde gaan doen.

Belijdenislied

Belijdenis doen is hoe dan ook bijzonder, maar er waren twee momenten heel speciaal voor mij. Het eerste was helemaal aan het begin van de dienst. Ik wilde aan de gemeente laten weten wat hun reactie, op mijn coming-out, mij heeft gedaan. Een lied van Schrijvers voor Gerechtigheid omschrijft voor mij precies dit gevoel: Met open armen. Zelf heb ik de uitdrukking met open armen al eerder gebruikt, maar deze uitdrukking komt dus van het lied wat ik toen gezongen heb:

Met open armen

Kom, als je honger hebt of dorst.
Hier kun je eten, deel met ons.
Kom met je tranen en je pijn.
Hier is het goed, hier mag je zijn.
Met open armen word je ontvangen.

Kom, als je moe bent van je vlucht.
Hier ben je veilig, hier is rust.
Kom, met je wanhoop en verdriet.
Hier mag je weer een toekomst zien.
Met open armen word je ontvangen.

Welkom in Gods huis.
Welkom in Gods huis.
Welkom in Gods huis.
Welkom, welkom thuis.

Kom met je leegte en je angst.
Hier word je liefdevol omarmd.
Kom maar, als niemand je verstaat.
Hier is een plek voor jouw verhaal.
Met open armen word je ontvangen.

Vooral het laatste couplet vind ik zo mooi: het geeft in vier simpele regels aan dat ik er mag zijn, ook in de kerk. Bijzonder, prachtig! Ik kan het niet vaak genoeg zeggen: bedankt.

“Ik weet me gezegend met deze mooie liefdevolle kerk.”

Mijn echte namen

Het tweede wat mijn belijdenisdienst extra bijzonder maakte, was het noemen van mijn echte namen. Het was de eerste keer was dat mijn echte namen genoemd werden: Noud Tim Dingenis Fortuin. Deze namen heb ik in overleg met mijn ouders gekozen. Ze hebben elk een andere betekenis.

Noud betekent arend of adelaar wat symbool staat voor moed, kracht en zorgzaamheid. Dit zijn drie dingen die ik nodig heb en heb gehad in mijn transitie, de naam Noud staat voor iets wat ik hoop te ontwikkelen, iets waar ik naar streef.

Mijn belijdenistekst sloot hierop aan: Maar wie hoopt op de HEER krijgt nieuwe kracht: hij slaat zijn vleugels uit als een adelaar, hij loopt, maar wordt niet moe, hij rent, maar raakt niet uitgeput. Jesaja 40:31

De naam Tim is de naam die ik gekregen zou hebben als ik als biologische jongen was geboren. Dingenis is de naam van mijn opa aan vaders kant. Met hem had ik een goede band, maar hij heeft mij nooit als Noud gekend.

Ik weet me gezegend met deze mooie liefdevolle kerk. Dit gun ik andere LHBT’ers ook! Want deze houding, met open armen, zou volgens mij de norm moeten zijn en niet een uitzondering. Word vervolgd.

Video: Met open armen

Noud (17) wordt geboren als meisje, maar ontdekt op de middelbare school dat hij transgender is. Het verklaart het onbehagelijke gevoel dat hij jarenlang had. Voor Lazarus blogt Noud over zijn proces. Meer over Noud vind je ook op de site van wijdekerk.nl.