Kinderen opvoeden: elke generatie doet het weer net even anders. Sommige opvoedwijsheden van je ouders bleken maar wat nuttig, terwijl je andere onderdelen van je opvoeding het liefst zo snel mogelijk achterwege laat. Wij spraken met Helma & Monique, de twee dames uit het panel van het tv-programma Hoe gaat dat bij jullie thuis. Zij reageren op jullie eigen opvoedadviezen en hebben zelf ook nog wat wijsheden om met je te delen.
Kunnen jullie jezelf even voorstellen?
Helma (links): “Ik ben 64, geboren in Amsterdam, getrouwd met Ronald en heb een zoon en mijn man heeft nog een dochter. Ik ben bonusoma van het zoontje van mijn zoon en ook van twee jongens van de dochter van mijn man. Ik ben altijd bezig en hou van lol maken met mijn vriendinnen.”
Monique (rechts): “Ik ben 61, getrouwd met Hans en geboren in Amsterdam. Wij hebben een samengesteld gezin met zes kinderen en negen kleinkinderen en dat is een drukke bedoening. Ik heb drie kleinkinderen van mezelf en van de andere ben ik bonusoma.”
Welke opvoedwijsheden willen jullie doorgeven aan de jonge generatie opvoeders?
Monique: “Wat ik zelf een belangrijk advies vind om door te geven, is dat je de vader of moeder bent van je kind en geen vriendje of vriendinnetje. Als ouders moet je de overhand hebben in het opvoeden. Je kinderen zijn geen volwassenen en jij bent de opvoeder.” Helma knikt: “Je hebt maar één mama en één papa, verder kan een kind met iedereen vriendjes zijn. Dat moet je ook laten zien, in woorden en daden.”
Je bent vader of moeder, geen vriendje of vriendinnetje
Wat hebben jullie (niet) meegenomen uit jullie eigen opvoeding?
Monique: “De hele strakke regels van vroeger nam ik niet mee. Ik moest bijvoorbeeld heel netjes zitten, ik vind het te veel formaliteit en etiquette. Als kind vond ik dat ook niet prettig. Je moet natuurlijk wel je normen en waarden hebben, maar er zijn wel grenzen. Dus bij mijn eigen opvoeding heb ik dat wel weggelaten.”
Wat zien jullie als de grootste verschillen in opvoedpraktijk tussen ‘toen en nu’?
Dat elke generatie het anders doet ontgaat Helma en Monique niet. Helma: “Die computer! De telefoons, het niet meer buitenspelen. Het is niet meer uit het beeld weg te denken, vroeger was dat anders. Dan wilde ik gauw eten, zodat ik nog even buiten kon spelen.”
Soms hoor ik kinderen dingen zeggen die ik vroeger thuis niet had moeten zeggen hoor
Monique: “Ik heb ook het idee dat kinderen minder respect hebben naar ouders toe.” Helma merkt dat ook: “Soms hoor ik kinderen dingen zeggen die ik vroeger thuis niet had moeten zeggen hoor. Dan had ik het wel geweten.” “Inderdaad,” antwoordt Monique. “Ze mogen veel meer uithalen. Vroeger haalde je dat dan niet eens in je hoofd. En bij de derde keer waarschuwen wist je de consequenties, dus dan rende je vlug naar boven. Nu worden kinderen wel gewaarschuwd, maar zonder consequenties.”
Helma: “Misschien is een iPad of telefoon weg een goede consequentie. Dan ga je maar kleuren, tekenen of kleien. Dat deed ik vroeger heel veel, dat vond ik zo leuk!” Helma en Monique lachen erom. Monique: “En daarna klap je de klei zo weer in elkaar!”
Wat vinden jullie leuk aan deze tijd voor jonge opvoeders? En wat is juist ingewikkeld?
Hoewel veel kinderen het erg goed voor elkaar hebben, zien de dames er ook een aantal keerzijdes aan. Monique: “Het is fijn dat de kinderen meer luxe hebben en lekker op vakantie kunnen. Maar om alles voor elkaar te krijgen moet je tegenwoordig haast wel met z’n tweeën fulltime werken. Dan krijg je als kind toch minder aandacht.”
“Mijn kleinkinderen vinden de McDonalds tegenwoordig de gewoonste zaak van de wereld,” verzucht Monique. “Ik verwen ze nog het meest met kleine dingen, want ze hebben alles al. Dan geef ik ze gewoon een boterhamzakje met lekkere snoepjes mee.”
Helma: “Met mijn kleinkinderen vind ik de McDonalds gelukkig nog wel een feest! Ik kan ze nog lekker verwennen met leuke uitjes, zoals snoepscheppen op de markt.”
Hoe geven jullie je (klein)kinderen een vorm van zingeving mee?
Monique: “Zeggen dat je trots op ze bent en dat je van ze houdt.” Helma is het daarmee eens: “Inderdaad. En knuffelen, liefde geven. Zeggen dat ze goed bezig zijn en dat oma trots is. Bij ingewikkelde vragen zeg ik altijd: vraag dat maar aan papa en mama. Of ik vertel een mooi verhaal. Mijn zoon kan ook heel mooi verhalen vertellen, dus dat komt wel goed!”
Uiteindelijk moet je altijd naar je moedergevoel luisteren
We kregen verschillende adviezen van onze volgers. Wat vinden jullie van het advies dat je soms dingen los moet laten?
Helma: “Ik weet nog steeds niet hoe ik dat moet doen eigenlijk. Dat blijft heel moeilijk. Ik zou daar geen goede adviezen over kunnen geven eigenlijk.”
Monique: “Je kan ook niet alles loslaten.”
Vertrouw op je gevoel.
Helma: “Ja, dat is heel belangrijk!”
Monique: “Mijn jongste dochter was twee en zij werd ineens heel erg rustig. Ik ging naar de dokter en de artsen wilden niks doen, maar ik wist dat er iets aan de hand was. Toen ben ik zelf naar het ziekenhuis gereden en daar bleek dat ze ziek was geworden van een bacterie. Ze heeft drie weken op de intensive care gelegen, terwijl de artsen zeiden dat er niks aan de hand was. Nou dat bleek dus wel anders!” Helma: “Ik heb het met mijn zoon ook meegemaakt, je moederhart weet het echt het beste. Het kan ook weleens zijn dat je te bang bent of te bezorgd, dat je overdrijft. Maar uiteindelijk moet je altijd naar je moedergevoel luisteren!”
Durf fouten te maken en sorry te zeggen
Monique: “Van fouten maken leer je, het is altijd vallen en opstaan.” Helma: “Dit vind ik heel belangrijk, anders blijf je zo lang met alles rondlopen.” Monique: “Leren door vallen en opstaan doen wij ook nog steeds.” Helma: “Inderdaad, wij leren elke dag. Zoals omgaan met de computer. Vroeger voorspelde een klasgenoot dat we ooit zouden kunnen bellen met beeld. Ik kon het mij niet voorstellen! En nu zijn we gewoon aan het videobellen.”
Hebben jullie nog een laatste belangrijke boodschap?
Helma: “Alles gaat over liefde, dat is het. En als je dat geeft, krijg je het ook weer terug.”
