‘Wees niet bevreesd als iemand rijk wordt,
een groter huis heeft en meer weelde.
Want bij zijn dood kan hij niets meenemen,
zijn weelde volgt hem niet in het graf.
Ook al prijst hij zich gelukkig met zijn leven
– wie roemt je niet in je voorspoed? –
hij zal zich voegen bij zijn voorgeslacht,
bij hen die het licht nooit meer zullen zien.’

Jammer, joh. Met je Porsche. Ik denk dat de dichter er zelf geen heeft of kon krijgen. Zeker in die tijd. Maar fijn toch, dat we niet zo zijn? Niet zo naargeestig en rijkdoenerig.

Dat valt nog een klein beetje te bezien als ik heel goed in de spiegel kijk. Vergeleken met een aantal grootverdieners zijn wij natuurlijk niet al te rijk. Maar is dat een faire vergelijking? Of zou het een goed idee zijn om te kijken hoe we als landje qua rijkdom vergaren staan op de wereldranglijst. Dan zou het weleens wat spannender kunnen worden. Ergens in de top 3 gok ik? Van rijkste landen? Zoiets?

Zo’n constatering levert waarschijnlijk meteen de reflex op dat rijk zijn toch niet erg is? Je kunt het weliswaar niet meenemen maar we zijn gewoon slim geweest in het westen, intelligent. Christelijk zelfs, zullen sommigen zeggen. Maar dan is er toch een vraagje naar de herkomst. Ik weet het – Social Justice Warrior alarm. Moeten we nu weer onze zeehelden van hun sokkel gaan blazen? Nou? Dit zegt Jacobus vanochtend, ik kan het ook niet helpen:

‘Broeders en zusters, gij die rijk zijt: weent en jammert om de rampen die over u komen. Uw rijkdom is verrot, uw mooie kleren zijn door motten aangetast, uw goud en zilver is verroest. Die roest zal tegen u getuigen en als een vuur uw vlees verteren.’

Maar wat is er dan zo verrot aan? Wat is de roest? Nou dat is dit:

‘Hoort, het loon dat gij hebt onthou­den aan de arbeiders die uw velden hebben gemaaid, roept luid, en de kreten van uw oogsters zijn doorgedrongen tot de oren van de Heer der heerscharen.’
Oeps. Dat is minder fijn. Ik weet niet uit hoeveel fabrieken er jammerklachten zullen worden opgezonden over de uitknijp-technieken van het rijke Westen, voor produkten waar jij en ik nu in gekleed gaan – maar fijn is anders. Oh, en ik denk dat veel van de huidige ellende in derdewereldlanden best wel iets te maken heeft met het leegtrekken van dergelijke landen, uiteindelijk zelfbestuur teruggeven, vaak nog heel veel schulden proberen te innen en dan jammeren en klagen als mensen op de vlucht slaan. Minder gezellig zo, Jakobus! Ik was net blij dat ik niet meer bij de generatie hoorde die Porsches nieuw uit de doos wilde kopen. Maar voor wie de ogen eenmaal opengaan, is er voorlopig nog geen einde aan de confrontatie met de eigen shit.

We leven in een wereld waarin het verrotte moeilijk is om produkten te kopen waar geen ellende aan kleeft, waarin we als rijke Westen ook vrolijk vluchtelingen -die wel recht op bescherming zouden moeten hebben- uitzetten naar onveilige landen – want je moet nu eenmaal streng zijn en beter te streng dan te slap, anders valt het draagvlak weg. Hop, naar Afghanistan met die mensen.

De armoede waarin we leven is van een ander type. De rijkdom is de ruimte om te beseffen hoe onrechtvaardig de boel in elkaar zit. En geschrokken op onze blote knietjes te zoeken naar spijt, berouw zo je wilt en het maken van andere keuzes. Het is fijn dat er een andere geest waait, maar we zijn nog maar net begonnen met de ommekeer. Meer Pinksteren dan maar.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.

Deze rubriek heeft een eigen boek: Lazarus staat op. Daarin zijn de 25 mooiste ochtendgedachtes van de afgelopen tijd gebundeld en geïllustreerd door Joanne Zwart.

Lazarus staat op | Rikko Voorberg | Vuurbaak | ISBN 9789460050404 | € 17,95

BewarenBewaren