In een appgroep met vriendinnen ging het deze week - natuurlijk - over BOOS, The Voice. Iemand zei: 'Ik weet niet wat jullie ervaringen zijn, maar...' En vervolgens kwamen de verhalen. Iedereen had een verhaal, het een heftiger dan het ander, maar allemaal grensoverschrijdend. En we hadden het er nog nooit over gehad. Sommigen hadden hun verhaal uberhaupt nog nooit verteld.

We voelen ons naar, vies, geschokt. Waarom houden wij, en zoveel andere vrouwen, dit voor ons? Het is niet oké! En dat maken we alleen maar duidelijk als we ons verhaal delen. Daarom volgt de Eva-redactie het voorbeeld van Libelle en Margriet en delen wij als redactie onze verhalen. Spreek je ook uit en zorg voor een cultuuromslag!

Buurman

Ik was zwanger en op vakantie bij mijn zusje die met haar man in het buitenland woonde. Hun buurman maakte steeds opmerkingen naar mij, hoe mooi hij zwangere vrouwen vond, etc. Mijn zusje moest er toen nog om lachen, maar ik had er geen goed gevoel over. Ik zou 's nachts naar huis vliegen en het plan was dat de buurman mij zou wegbrengen, maar ik wilde dat dus absoluut niet. Ik had er een niet-pluisgevoel over, dat werd versterkt doordat hij die nacht stiekem door de veranda keek. Later, toen ik al lang en breed weer in Nederland was, bleek hij een Nederlands meisje uit de buurt te hebben aangerand. Onder het mom van: ‘ik breng je wel even naar huis van een feestje’.

Zwembad

Als meisje van een jaar of veertien, en nog zo bleu als wat, werd ik in het zwembad ineens vol bij mijn borsten gepakt door een totaal onbekende jongen. Hij duwde zich ook tegen me aan. Ik was op dat moment alleen in het bad, hij met een paar vrienden. Zijn vrienden vroegen lacherig: ‘is dat je zusje?’ ‘Nee, dan had ik het wel geweten,’ zei hij op suggestieve toon. Ik was in shock en bevroor ook echt. Ook al is het inmiddels meer dan een half leven geleden, ik weet nog precies hoe ik me voelde: geschokt, angstig en vol walging. De jongen vervolgde zijn weg alsof er niets gebeurd was en ik heb er nooit iets over gezegd. Niet tegen vriendinnen, niet tegen mijn ouders. Hoezo niet? Maar dat denk ik nu.

Berichtje

Al in de eerste week op de middelbare school merkte ik dat de jongens in mijn klas heel erg met het andere geslacht bezig waren. Eerst was de aandacht nog wel leuk en grappig, maar de opmerkingen werden steeds schunniger. Dan kreeg ik ‘s nachts een berichtje met: ‘Ik heb over je gedroomd en dit waren we aan het doen,’ gevolgd door een seksfantasie. Dat gaf me al een onveiliger gevoel. Dat berichtje las ik in mijn bed, in het donker. De woorden kwamen mijn privéleven binnen. In mijn veilige ruimte. Het idee dat een jongen dat naar me stuurde en misschien wel aan zichzelf zat vond ik naar. Een jongen zei in de klas zelfs dat hij me ging verkrachten. Ik was niet bang dat hij me echt wilde verkrachten, maar zo’n dreigement wilde ik wel melden bij een docent. Die werd echter ongemakkelijk en wimpelde mij weg met dat het vast een grapje was ofzo iets. Hij deed er niks mee. Sterker nog hij raakte geïrriteerd en gaf me het gevoel dat ik me aanstelde en aandacht zocht. Toen ik ging studeren werd het er helaas niet beter op. Bij het passeren van een groepje jongens op straat zette ik me schrap. Grote kans dat ze iets gingen zeggen. Dan werd er geroepen ‘lekkere tieten’. En als ik niet reageerde op hun opmerkingen: ‘Kuthoer’. Volstrekt vreemden. Gewoon als ik door de winkelstraat liep. Als jong meisje was ik vaak op mijn hoede. Had ik niet te veel inkijk? Was ik te bloot gekleed in de zomer? Geen oogcontact maken met bouwvakkers langs de, ‘s avonds met het bosje sleutelhangers tussen mijn vingers lopen. Klaar om uit te halen mocht dat nodig zijn. Achteraf denk ik: wat super naar en stressvol om daar als jong meisje telkens bewust van te zijn. En dan ook nog denken dat dat soort gedrag er nou eenmaal bij hoort. De omgekeerde wereld. Zelfs nu ik dit schrijf voel ik enige twijfel. Dik ik het niet aan? Zoek ik er niet te veel achter? Maar het is echt allemaal zo gebeurd en ik heb nog niet alles verteld.

Fiets

Ik was een jaar of zeventien en fietste over de provincialeweg van school naar huis, toen opeens een jongen naast me kwam rijden. Hij boog zich naar me over, grijnsde naar me en betastte mijn achterste. Pas na enkele seconden had ik de tegenwoordigheid van geest om ‘Rot op!’ tegen hem te roepen. Hij lachte alleen maar en fietste door. Het duurde maar heel even, maar toch voelde ik me vies. Ik schaamde me.

Scooter

Op een zomeravond besluit ik om nog even een stukje te gaan hardlopen aan de rand van het bos. Ik ren op het fietspad en ik hoor achter mij in de verte een scooter aan komen. Alles in mij zegt: ‘dit is foute boel.’ Een paar seconde later rijdt de scooter met twee jongens erop langs mij en voel ik een keiharde pets op mijn billen. Mijn allereerste gedachte is: gelukkig, ze rijden gelijk door. Mijn tweede gedachte is pas: auw, dat deed echt veel pijn! Maar dan remt de scooter abrupt, draaien ze om en komen ze met volle vaart terug op mij af. Er is helemaal niemand anders in de buurt. Ik twijfel geen seconde en besluit van het verharde pad af te gaan en dwars tussen de bomen en struiken door te sprinten: daar waar een scooter niet kan rijden. De scooter stopt op de plek waar ik het pad heb verlaten en ik word nog nageroepen door de jongens. Ik was zo ontzettend bang, voelde me heel onveilig en vroeg me af: wat als ik wel op het verharde pad was gebleven?

Slijterij

Ik had een bijbaantje in een slijterij. Mijn baas daar liep altijd net te dicht bij je langs. Ook vertelde hij in geuren en kleuren over de kamasutra beurs waar hij heen ging. Ik voelde me niet onveilig, maar vond het heel onprettig.

Billen

Ik was een jonge twintiger en had mijn eerste echte 'grote-mensen-baan'. Leuke baan, leuk bedrijf, leuke sfeer, heel amicaal. Een collega - hij was zeker tien jaar ouder en woonde samen - maakte wel regelmatig grapjes 'op het randje'. Op een dag hingen we slingers op voor een jarige. Terwijl ik op een trapje stond, gaf deze collega uit het niets een tik op mijn billen. Het voelde extra naar, omdat hij onder me stond en dus vol zicht had op mijn billen. Heel ongemakkelijk. Ik was perplex en zei volgens mij iets als: 'wat doe jij nou?' Maar hij lachte het weg alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Behulpzaam

Kort na dat mijn man bij mij was weggegaan, was er een man heel vriendelijk en behulpzaam voor mij en de kinderen. Het was enerzijds heel gezellig, ik was veel alleen, maar het voelde ook ongemakkelijk als ik de baby de borst moest geven. Tot bleek dat hij meer wilde dan vriendschap, terwijl ik daar helemaal niet aan toe was. Er is gelukkig niets gebeurd, maar ik heb me heel kwetsbaar gevoeld. En ook al heb ik er geen aanleiding voor gegeven, toch heb ik me lang schuldig gevoeld dat ik misschien gevoelens bij hem had aangewakkerd.

In shape

Ik stond bij het kopieerapparaat en was net een paar weken terug van zwangerschapsverlof. Een mannelijke, getrouwde collega kwam langs, nam me van top tot teen op en zei: 'Zo, ik zie dat je lichaam weer in shape is?' Ik vond het echt genant.

Heb je te maken gehad met seksueel grensoverschrijdend gedrag en wil je er met iemand over praten: https://centrumseksueelgeweld.nl

Lees ook: Seksueel grensoverschrijdend gedrag: alles wat jij ervaart als ‘over de grens’