Velen van ons zullen zich vooral in Martha herkennen: altijd maar bezig zijn, onvoldoende tijd vinden voor rust, verstilling, gebed, overdenking van het Woord van God. Of is het zo dat beide zusjes in ieder van ons wonen en dat we allemaal een doenerige, en tegelijk een meer bezinnende kant hebben?
Voor we Martha in een hoek drukken, even het volgende: Jezus is op weg met Zijn twaalf leerlingen. Aan Martha hebben de dertien het te danken dat ze gastvrij ontvangen worden. Martha dient; de Griekse tekst heeft hier het grondwoordje 'diakonia'. Je zou kunnen zeggen: Martha gebruikt haar gaven, de gaven die God haar gegeven heeft.
Maar als al dat werk Martha teveel wordt en ze zuslief Maria aan de voeten van de Heer ziet zitten, beklaagt ze zich over die passieve houding. Waarop Jezus tegen Martha zegt: "Martha, Martha, je hebt de zorg en de drukte over vele dingen; aan weinig is gebrek, of maar aan één ding!- want Maria heeft al het goede deel gekozen dat van haar niet zal worden weggenomen!"

Ontdekkingstocht

Maria heeft het goede deel uitgekozen. Want je kunt pas geven, als je eerst ontvangen hebt. Je kunt anderen pas dienen, als je je éérst door Jezus laat bedienen. Er is meer dan werk, actie, activiteit. Je moet ook weten waaróm je de dingen doet en vanuit welke bron je ze doet: wat is de bron waaruit je drinkt?
Onlangs vertelde iemand mij wat het woordje 'druk' betekent: Duivel Regeert Uw Keuzes. Zouden we met al onze drukdoenerij het meest wezenlijke van het leven niet kwijtraken? En is het nu zo dat we weinig bidden omdat we druk zijn, of is het omgekeerd: we zijn druk omdat we weinig bidden? Zoals iemand ooit zei: 'Wie geen tijd neemt om te bidden, zal tijd verliezen. Maar wie zijn tijd verliest in gebed, zal tijd winnen.' Wat een ontdekkingstocht, zeker in deze jachtige tijd!
Wanneer?
Het maakt nogal verschil in welke situatie iemand leeft. De weg van het gebed is voor iemand die leeft in een gezin met opgroeiende kinderen anders, dan voor een alleengaande of voor partners in een kinderloos huwelijk. Bovendien hebben sommige christenen slechte ervaringen met het houden van stille tijd als een ijzeren wet. Toch zou ik ervoor willen pleiten dat iedere christen zijn eigen vaste gebedstijden zoekt, alleen of samen met anderen. Voor ochtendmensen ligt dat anders dan voor avondmensen. Toch, wie het zich kan permitteren om 's morgens te zitten aan de voeten van de Heer, is een gezegend mens. Gebed is ook een vorm van werkvoorbereiding. Tanken doe je voordat je de auto instapt en aan een lange rit begint! Gebedstijden, ook als korte momenten, kunnen worden ingebouwd in het levensritme, net als tandenpoetsen, krant lezen of journaal kijken.

Jan Minderhoud