Vooropgesteld: ik heb alle begrip voor de emoties die zich mogelijk meester hebben gemaakt van Staghouwer. Het doet ongetwijfeld pijn als je voor het oog van de natie tot de conclusie moet komen dat je niet de juiste man op de juiste plaats bent. Dat je dan geen zin hebt om je aan een vragenvuur van journalisten te onderwerpen, snap ik wel.

Vertel ons dan wat er misging, want het land moet wel verder!

Maar in dit geval is er een groter belang. Er is al een tijdje een stikstofcrisis. Jij was aangesteld om die, met minister Van der Wal, op te lossen. Het lukt je niet. Dat kan gebeuren, maar vertel ons dan wat er misging, want het land moet wel verder!

Zelfs premier Rutte – oud-hr-manager bij Unilever – wist het niet, zei hij in de Kamer. Hij was druk toen Staghouwer hem belde om te vertellen dat hij opstapte, dus hij had hem later teruggebeld, maar hij kon alleen maar ‘speculeren’ over zijn motieven. Pardon? Hier struikelt iemand over wat je zelf ooit (pre-corona) ‘de grootste crisis’ in je premierschap noemde, en je vraagt niet door naar wat er aan de hand is?

Waarom is het niet gelukt?

Iedere stagiair die of elk personeelslid dat ergens een tijdje heeft rondgelopen wordt tegenwoordig bij vertrek binnenstebuiten gekeerd, “zodat de organisatie er wat van kan leren”. Maar in dit geval, als een minister het kabinet verlaat – bij de misschien wel belangrijkste organisatie van ons land – vraagt de chef niet door als een minister zich afmeldt. Dat is ongehoord en onacceptabel.

Het maakt namelijk nogal wat uit waarom Staghouwer is afgetreden. Zijn taak was perspectief bieden aan de boeren. Waarom is dat niet gelukt? Is dat perspectief niet te vinden? Werd hem het leven onmogelijk gemaakt? Zit Remkes hem in de weg? Is de coalitie te verdeeld om het eens te worden over een gezamenlijk perspectief?

We moeten het weten. Misschien toch één keer een goed interview geven, meneer Staghouwer?