Leestijd: 9 min
Wat mag op zondag wel en wat mag niet? Wie dat onderwerp aansnijdt, is verzekerd van urenlange discussiestof. Want wat de een vindt kunnen, beschouwt de ander als heiligschennis. En wat de een rust vindt, is voor de ander onrust. Bestaat dé manier van zondagsbeleving?
De vrije zondag is niet in ieder land zo gewoon als in Nederland. Veel christenen in deze wereld gaan tussen de bedrijven door naar de kerk. Net als de eerste christenen in het Nieuwe Testament trouwens. Ook zij kenden de vrije zondag niet. Zij kwamen vóór hun werk of ‘s avonds na het werk samen. Eén ding hebben de meeste christenen wel gemeen; de zondag als rustdag vinden ze een mooi gegeven en zouden ze niet graag willen missen.
“Ik zie de zondag als een dag om tot rust te komen," steekt Anne van wal. "Werkzaamheden die ik de hele week al doe, laat ik op zondag juist eens liggen. Ik ga ‘s morgens naar de kerk en daarna koffiedrinken. Na het eten ga ik met mooi weer vaak een stukje paardrijden. Bij minder mooi weer ga ik gezellig naar vrienden, lees wat en kruip soms een uurtje mijn bed in en ‘s avonds ga ik weer naar de kerk.
Ik denk dat het heel belangrijk is de diensten bij te wonen. Ik zie het zo: God komt naar mij, waarom zou ik niet naar Hem komen? Wanneer moet ik dan komen? Aangezien de hele week vaak al zo vol gepland zit. De hele week gaat Hij met ons mee; de zondag is naar mijn idee een ideale dag om met God mee te gaan en te luisteren naar wat Hij te zeggen heeft.
Verder denk ik dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid heeft in hoe hij of zij de zondag invult. Daar moeten we elkaar vrij in laten. Ik vraag vaak aan mezelf: ‘Kan ik God meenemen bij wat ik nu ga doen?’ Maak van de zondag een bijzondere dag met God.”
Anton Qin is geboren in China. Hij woont inmiddels tien jaar in Nederland, maar weet dat in China veel dingen op zondag gewoon doorgaan. “De zondag is daar vooral een dag om lekker te gaan winkelen,” zegt hij. Zelf gaat hij bijna elke zondag naar de kerk. Als hij iets nodig heeft, gaat hij naar het winkelcentrum naast de kerk, dat één keer per maand geopend is. “Maar ik ga niet echt winkelen. Wel studeer ik zondags wat of doe ik de administratie. De zondag is een rustdag en de kerk heeft dan prioriteit. Verder denk ik dat iedereen zijn eigen verantwoordelijkheid heeft. Paulus zegt in Romeinen dat de een misschien dingen doet die de ander niet doet. Maar hij waarschuwt daarbij om niet te oordelen.”
“Ik vraag me wel eens af hoe Nederland eruit zou zien als we de kerkdienst een keer zouden vervangen door concrete daden van naastenliefde," peinst Marieke. "Dus geen dienst, maar met z’n allen eenzamen bezoeken, eten uitdelen in de stad, enzovoort. Er zitten op zondag zoveel duizenden mensen in de kerken, moet je nagaan wat er allemaal mogelijk is. En natuurlijk is de kerk het kloppend hart van de gemeente, maar dat blijft het ook wel als je het eenmaal per jaar of kwartaal anders aanpakt. Misschien gaat het juist nog wel harder kloppen...”
“Ik zie de zondag als een dag die we van God hebben gekregen om uit te rusten, en eens andere dingen te doen dan op een doordeweekse dag; een dag die apart gezet is door God Zelf!" vertelt Anneke. "Het is een dag waarop je naar de kerk mag gaan en de aanwezigheid van God kunt zoeken. Maar ook een dag waarop we bij elkaar zijn, waarop je familie of vrienden kunt bezoeken. Wanneer ik moet werken op zondag voelt het al heel anders; je doordeweekse dingen gaan die dag dan juist ook door, omdat dit niet anders kan. De tv staat op m’n werk gewoon aan, thuis doe ik dit vaak bewust niet. Juist om onderscheid te maken tussen de zondag en een doordeweekse dag. De zondag vind ik niet saai, juist vaak gezellig en ontspannen.”
“Ik vind de zondag de leukste dag van de week," zegt Mirjam. "Als ik wakker word, verheug ik me enorm op de dienst. Daarna gaan we gezellig koffiedrinken en eten we lekker en uitgebreid. Daar kan ik echt van genieten en God voor danken. Verder heb ik stapels boeken om te lezen, dus ik vermaak me wel. Ik vind de zondag vooral een dag waarop niets moet en ik wil het een andere dag laten zijn dan andere dagen. Daarom mag ik van mijzelf heel weinig; ik mag geen huiswerk maken, niet de tuin doen en geen huishoudelijk werk. Niet uit principe, maar omdat ik de zondag niet wil laten verpesten door dingen en karweitjes die ik niet leuk vind. Laatst gingen we met een vriendengroep uit eten. Na afloop voelde ik me daar toch niet zo goed bij, want je laat anderen dan toch voor jou werken. Dus daar maak ik liever geen gewoonte van.”
“Ik zie de zondag vooral als een dag voor God en voor het gezin," vertelt Dirk. "Het is de enige dag waarop iedereen er is. En hoe je die dag dan invult? Dat is voor iedereen anders, denk ik. Onze predikant had eens christenen uit Frankrijk op bezoek die na de dienst hun spullen pakten om naar de markt te gaan. Hij keek daar heel erg van op, dat was hij niet gewend. Maar voor die christenen, met wie hij zich geestelijk heel erg één voelde, was het heel normaal in Frankrijk op zondag naar de markt te gaan. Dan denk ik aan wat Paulus zegt in Romeinen 14: ‘Deze stelt de ene dag boven de andere, gene stelt ze alle gelijk. Ieder zij in zijn gemoed ten volle verzekerd’.”
“Ik mocht vroeger niet met vriendjes buiten spelen en vriendjes mee naar binnen mocht helemaal niet, want de zondag was een dag voor het gezin," blikt Johanna terug. "Omdat mijn ouders ‘s middags gingen slapen, zat ik me te vervelen. Ik mocht verder ook niet zoveel, dus ik vond de zondag eigenlijk een heel saaie dag. Niet favoriet in ieder geval. Nu denk ik wel eens: laat christenkinderen zoveel mogelijk buiten spelen, zodat ze andere kinderen kunnen vertellen en laten zien hoe gezellig bij hen de zondag is. Of neem je vriendjes mee naar binnen voor een gezellige knutselmiddag of een spannend bijbelverhaal. Sommige kinderen krijgen al zo weinig gezelligheid en huiselijkheid mee, dat wij als christenen zeker een kans hebben om te laten zien hoe fijn de zondag kan zijn.”
Akran komt uit Egypte en woont inmiddels negen jaar in Nederland. In Egypte bezocht hij de Koptisch-Orthodoxe Kerk. “In Egypte is vrijdag de vrije dag. Dan vieren de moslims hun rustdag. Die dag ging ik meestal vroeg naar de kerk. Vaak hielden we de avond ervoor al een voorbereiding op de vrijdag. Na de dienst gingen we dan op familie- of vriendenbezoek. Soms ging ik sporten, andere keren hield ik me bezig met bidden en bijbellezen. Het was vooral heel gezellig. In Egypte is het wel zo geregeld dat christenen op zondag één of twee uur later op hun werk mogen komen, zodat ze ook zondags naar de dienst kunnen.”
Bart: “Wat ik op zondag nooit zou doen? Mijn belastingaangifte invullen. Want dat vind ik strijdig met het karakter van de zondag, namelijk bezig zijn met God. Daarom vind ik ook dat ik op zondag wel uit eten kan gaan. Ik vind het heerlijk om lekker te eten, anderen voor mij te zien lopen en met elkaar te zijn en te praten, juist ook over de dingen van God. Bovendien is de zondag voor mij door de hele week verweven. Ik lees gerust op maandag een preek. Dan zegt toch ook niemand: ‘Dat mag je niet op maandag doen, dat is voor de zondag?’
“De zondag wordt door ons bewust anders ingedeeld," laten Jan en An weten. "‘s Ochtends gaan we naar de kerk, waarna we koffiedrinken en wat eten. Daarna doen we ons rondje in de stad. We gaan dan naar het industrieterrein waar vrachtwagenchauffeurs uit Oost-Europa hun weekend doorbrengen. We geven de chauffeurs een brief in hun eigen taal met de vraag of ze voedsel en kleding willen. Zo ja, dan gaan we naar onze opslagruimte en maken we pakketten klaar met dekens, schoenen, speelgoed voor de kinderen en natuurlijk voedsel en een Bijbel in hun eigen taal. Die brengen we vervolgens naar de chauffeurs. Inmiddels is het dan een uur of vijf en gaan we moe, maar blij en voldaan naar huis. Juist die voor hen lange zondag is een goede kans om ze wat te geven en misschien iets van Gods liefde te laten zien. Deze mensen hebben soms nauwelijks iets te eten bij zich en heel weinig geld om wat te kopen. Dan mogen wij toch delen? Hulp aan je naaste is niet aan tijd of dag geboden. Doe maar gewoon wat je hand vindt om te doen.”
Faraidoun Mohammed Ali woont nu zo’n acht jaar in Nederland. Hij komt uit Irak en is nu zes jaar christen. “De zondag is voor mij een werkdag. Ik werk als evangelist, dus mijn zondag is niet mijn rustdag. Die is op maandag. Hoewel de zondag wel in het teken staat van werk voor de Here, maar dan meer in dienst van anderen. Op maandag heb ik mijn persoonlijke tijd met Hem.”
Ook in Irak is de zondag een gewone dag. De rustdag is op vrijdag. “Ik was toen nog moslim en deed precies wat de regel van de islam is; je gaat naar de moskee en bidt. Op zondag werkt iedereen weer, ook christenen gaan dan naar hun werk. Zij houden hun rustdag ook op vrijdag. Paulus zegt dat je een dag voor de Here moet nemen. Voor mij persoonlijk is het dan ook niet belangrijk welke dag de rustdag is. Hier is het de zondag, daar de vrijdag.”
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
