Koud en warm tegelijk
Leestijd: 3 minDoor Lise van der Eijk
Het lijkt erop dat we vandaag niet op pad kunnen gaan. Dit keer niet door een orkaan, aardverschuivingen of moessonregens. Maar door spekgladde wegen. Want de hele nacht heeft het geijzeld hier in Balti, een stad in Moldavië. Het armste land van Europa.
Beter lachen dan huilen
Als we uiteindelijk toch bij oma Larissa aankomen, staat ze ons al op te wachten. Dik ingepakt tegen de kou. We krijgen een hartelijke knuffel en volgen haar naar binnen. Het huisje is oud en er gaat een extra blok hout in de kachel. De laatste. Oma Larissa woont hier samen met haar man Micha. Hij is blind en kan nauwelijks lopen. Daardoor ligt hij de hele dag in het grote bed dat bijna de hele kamer in beslag neemt. Want naast slaapkamer is dit ook de woonkamer. De enige plek in huis die een beetje warm is. Ze laat ons een oude foto van hem zien. Een jonge man in legeruniform kijkt serieus de camera in. “Wat is ie knap, hè? Dat kan je toch gewoon niet weerstaan.” Ze straalt van oor tot oor. Haar motto, zo leer ik de komende dagen, is: 'Het is beter te lachen dan te huilen, al zitten de tranen hoog'.
