Maar dat ‘de EO’ nu ‘de taak’ op zich heeft genomen om homoseksuele relaties acceptabel te maken, klopt niet. Rond het uitkomen van de Nashvilleverklaring heb ik diverse programma’s mogen maken, zowel op radio als op tv. In die uitzendingen kwamen zowel voor- als tegenstanders van de Nashvilleverklaring aan het woord. En ja, ook mensen die geloven dat homo’s slechts celibatair door het leven mogen, vertelden uitgebreid hun verhaal. (Overigens bevonden zich onder de tegenstanders van die verklaring ook diverse celibatair levende homo’s, die zich grote zorgen maken over het signaal dat van die mede door u geïnitieerde verklaring uitgaat...)

Eerlijk gezegd denk ik dat er onder EO-personeel net zo divers wordt gedacht over homoseksualiteit als in christelijk Nederland, het volksdeel dat wij proberen te representeren. Als u dát denkt terug te zien in de verschillende programma’s, heeft u vast gelijk. Maar is dat in uw kringen echt anders? Weet iedereen daar voor 100 procent zeker dat de Bijbelteksten die over homoseksualiteit (lijken te) gaan, ook slaan op relaties waarin mensen in liefde en trouw verantwoordelijkheid voor elkaar nemen? Ik kan me vergissen, maar ik denk toch echt te weten dat er Gereformeerde Bondsgemeenten bestaan waarin homo’s met een relatie niet van het avondmaal worden geweerd. Kennelijk wordt er ook in de kringen waarin u verkeert soms anders gedacht dan u in het RD verwoordt. Twijfelt u zelf nooit aan uw standpunt?

Uw artikel heeft de charme van de helderheid en eenvoud: homoseksuele relaties mogen niet en als je er anders over denkt, erken je het gezag van de Bijbel niet. Uit het feit dat wereldwijd christenen met elkaar in gesprek zijn over dit thema, zou je kunnen afleiden dat juist dit thema niet zo helder en eenvoudig is. Soms is het leven simpel, soms is het anders: dan zit er niks anders op dan samen tastend te zoeken naar de weg van God.

Vriendelijke groet,
Tijs