Tja. Daar sta je dan. Ik ben ervan overtuigd dat we moeten omschakelen van fossiele energie, zoals kolen en olie, naar hernieuwbare energie, zoals wind- en zonne-energie. Maar Cees heeft gelijk: dit ziet er niet uit. Van het ooit zo prachtige Groningse landschap blijft niets over.
Cees heeft nog meer slecht nieuws: ook al wordt het aantal windmolens verdubbeld en ook al worden ze twee keer zo hoog: het is niet genoeg om in onze enorme energiebehoefte te voorzien.

Van huis uit stemt Cees links. Maar linkse partijen (en tegenwoordig ook rechtse partijen trouwens) zijn voor windmolens. Cees is er meer en meer van overtuigd geraakt dat het anders moet met de energievoorziening: aan kernenergie valt niet te ontkomen. Cees zou dan ook het liefst stemmen op een linkse partij die vóór kernenergie en tegen windmolens is. Maar die partij bestaat niet. En dus blijft Cees bij de komende verkiezingen thuis.

Cees is niet de enige stemgerechtigde die thuisblijft. Maar liefst 2,5 miljoen mensen lieten bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen hun stem ongebruikt. Ter vergelijking: bij diezelfde verkiezingen kreeg de grootste partij, de VVD, 2,2 miljoen stemmen. Er bleven meer mensen thuis dan er op de VVD stemden...

De afgelopen weken reisde ik door Nederland om verhalen te horen van Nederlanders zoals Cees: zeer betrokken, maar toch niet naar de stembus. Omdat ze niet weten waar ze met hun stem heen moeten. Ze zijn moegestreden. Strijders, noemen we ze.

Anderen stemmen niet omdat het Nederlandse stemsysteem te ingewikkeld voor ze is. En ook omdat ze het vertrouwen in de politiek zijn kwijtgeraakt. Afhakers, noemen we ze. Vanaf donderdag kunt u ze in het programma De verloren stem leren kennen, uw landgenoten die niet stemmen. Ik zou kijken.