Dirk Kuijt groeide op in het christelijke Katwijk. Daar speelde hij bij Quick Boys. Maar op zondag naar het voetbal toe, of zelf voetballen, dat zat er niet in. Zelfs toen de betaald voetbalclubs hem aanbiedingen deden, stonden zijn ouders dat niet toe. "Toen ik 17 was geworden lieten mijn ouders de keuze aan mezelf", zegt Kuijt tegen de NOS. Hij koos ervoor om naar FC Utrecht te gaan. "Mijn ouders hebben me daarin helemaal gesteund, ik ben ze erg dankbaar."

Houvast
"Het geloof is er nog steeds", zegt Kuijt. "Het heeft me gebracht tot de persoon die ik nu ben." Dirk Kuijt was eerder tegen de Volkskrant open over zijn geloof. "Elke week lees ik in de Bijbel. Wij bidden voor het eten en danken erna. Het geloof is voor mij een mooi houvast als het goed gaat, en ook als het minder gaat."
Kuyt betrekt dit vooral op zijn persoonlijke leven. Hij houdt er niet van om geloof en gebed met zijn sport te verbinden. "Zelfs gewoon bidden om kracht, om goed te spelen gaat me al te ver," zei Dirk Kuyt ooit in het Algemeen Dagblad. "Ik geloof, en ik ben dankbaar dat ik mag voetballen, maar voor de rest wil ik het geloof loskoppelen van presteren met sport.’’

,,Het geloof is niet gemaakt om elkaar de hersens in te slaan''

Kleedkamer
Het valt Kuyt op dat mensen die verschillend denken elkaar steeds minder ruimte geven, zo vertelde hij de Volkskrant: "Mijn irritatie, nou ja, niet alleen mijn irritatie, is dat velen het geloof misbruiken. Het lijkt alsof dat erger wordt. Dat frustreert." De samenleving zou wat hem betreft een voorbeeld mogen nemen aan hoe het in kleedkamer van Feyenoord toegaat. "Een Katwijker, een ras-Rotterdammer, jongens met Surinaamse roots, moslims, christenen, katholieken. Als je ziet hoeveel respect wij voor elkaar hebben, hoe wij elkaar de ruimte geven om ons geloof uit te dragen, daaraan zou de wereld een voorbeeld kunnen nemen."

Hersens inslaan
Zó hoort het volgens Dirk Kuyt. Gelovigen en ongelovigen kunnen veel van elkaar leren. Dat dat goed kan gaan ziet hij niet alleen bij Feyenoord, maar ook in Katwijk en Turkije. "In Katwijk zijn er mensen die één keer naar de kerk gaan op zondag. Anderen gaan twee keer. Sommigen gaan helemaal in het zwart. Sommigen kijken ’s avonds gewoon naar Studio Sport, anderen kijken helemaal geen tv. Iedereen belijdt zijn geloof op de manier waarbij hij zich goed voelt. Zo is het ook met moslims. De Turkse jongens bij Fenerbahce deden niet aan de ramadan. Trainingsdagen in de voorbereiding waren, in hun optiek, te zwaar om te vasten. Dan haalden ze dat in op een vrije dag. Er zijn zo veel verschillende geloven, rassen en culturen. We kunnen zo veel van elkaar leren, en dat begint bij respect. Door respect krijg je vanzelf meer bewondering voor elkaar. Het geloof is niet gemaakt om elkaar de hersens in te slaan."

Bron: NOS/Volkskrant/AD
Beeld: ANP Foto

• Lees ook: Portugees jongetje troost Franse supporter