Ik ken genoeg zachtaardige mannen en stoere vrouwen – prachtig, toch? Veel mensen voldoen niet aan de stereotypen. En toch, en toch, en toch. Onze vrienden en vriendinnen zijn allemaal van die ruimdenkende, progressieve types. Maar ook onder hen zie je
wel verschillen. Als er een lompe grap klinkt, komt die van een man. Als iemand publiekelijk huilt, is het een vrouw. Heeft er iemand een midlifecrisis? Een man. Wie werken parttime? De vrouwen. Geef je de zoontjes een pop, dan gebruiken ze hem als zwaard. Geef je de dochtertjes een autootje, dan laten ze die praten. Ja, met de nodige uitzonderingen, maar toch. Hoe modern we ook willen zijn, gemiddeld is het wel zo verdeeld.

En daarom, met de nodige mitsen en maren – en ja, we zijn allemaal uniek en een uitzondering – toch gewoon een paar lekker stereotiepe opmerkingen!

1. ... heeft een midlifecrisis
Tenminste, ik hoop dat het een midlifecrisis wordt en niet een latelifecrisis. Ik heb zo veel mannen gesproken die maar zijn doorgeakkerd. Keihard werken voor hun gezin en rond hun zestigste helemaal in de knoop. Dan is het best laat en kun je veel lastiger van baan wisselen. Nee, doe het maar liever rond je veertigste. Ook vrouwen kunnen hun vragen hebben, natuurlijk, maar mijn persoonlijke theorietje is dat zij al veel verwerkt hebben toen de tijd begon te dringen voor kinderen. Bij mannen zie ik rond hun veertigste de verveling op hun werk toeslaan. Ze kennen het trucje nu wel. Of positief gezegd: ze hebben een bepaald meesterschap bereikt. Maar waar zit nog de uitdaging? Waar wordt het nu spannend? Genoeg vragen voor een fraaie crisis. Neem het ervan! Nu kan het nog.

2. ... verdwijnt niet in zijn werk
Mannen willen dolgraag de wereld verbeteren en doen overdag ontzettend hun best. Vervolgens komen ze afgepeigerd thuis en moeten ze óók nog hun gevoelens tonen en leuk zijn met de kinderen. Gek word je ervan! Want ja, het kan ook niet lekker allebei. Mannen tonen vaak hun liefde via hun carrière. We voelen ons onhandig met kinderen, te lomp, te rationeel, maar op ons werk kunnen we knallen. En zeker, de status die daarbij hoort, vinden we prettig. De competitie soms ook. Maar geloof me, vrouwen: we werken zo hard uit liefde voor jullie. Dat is onze taal, serieus. En, mannen: het kan vaak wel een tandje minder. Misschien wel een dag minder. Of twee dagen, doe ’ns gek. Dan ben je een stuk gezelliger thuis. En in bed. Ook een leuke beloning.

Genoeg vragen voor een fraaie crisis. Neem het ervan!

3. ... is soms een ‘mietje’
Ik weet dat ‘mietje’ een ongepast woord is, maar we zeggen het soms tegen elkaar – en vooral tegen onszelf. Nou niet soft doen. Doorzetten jij. Tanden op elkaar. En dat werkt aardig. Je kunt er hele carrières mee doorkomen. Maar verder eigenlijk niet. Vriendschappen, romances, afscheid, rouw – zulke dingen werken alleen als je weleens een ‘mietje’ bent. En dan bedoel ik: als je kunt toegeven dat dingen je niet lukken, dat je bang bent, dat je pijn hebt, dat je faalt. Want we falen uiteraard net zo vaak als iedereen, alleen hebben die vrouwen daar een of andere reuzeslimme lifehack op gevonden, waardoor ze er minder onder lijken te lijden. Ze smeden er zelfs vriendschappen door. Rara, wat is hun grote geheim? 

4. ... praat over - o nee! - zijn gevoelens
Ja, sorry, sorry, sorry, het hoge woord moet er toch uit. Het is ver-schrik-ke-lijk, maar toch. Mannen plegen wereldwijd drie
keer zo vaak zelfmoord als vrouwen. We belanden tien keer zo vaak in de bak. Of in een straatgevecht. We doen het slechter op school. We gaan járen eerder dood. Kortom, we doen wel sterk, en een paar mannen zitten ook wel aan de top, maar de rest van ons bestaat uit kwakkelaars. Wat is de sleutel? On-ge-loof-lijk soft doen. Over je gevoelens praten. Want dan blijken die gestoorde gedachten toch niet zo gestoord. Of wel, maar dan heb je het tenminste gecheckt. En je kunt wat leren van andermans ervaring en slimheid. Dat is de grote truc die vrouwen al heel veel eerder dan wij doorhadden: wie praat over zijn gevoelens, staat er niet meer alleen voor en voelt zich een stuk sterker. Door even zwak te zijn dus.

5. ... praat met z’n vader
Hoe geëmancipeerder een land is, hoe vaker vróúwen de professionele opvoeders en begeleiders zijn: oppassers, juffen, leraressen, therapeuten, artsen. Terwijl vroeger in stammen zonen altijd door andere mannen de volwassenheid in werden begeleid, vaak via een paar ruwe avontu- ren en overgangsrituelen. Alle mannen met worstelingen die ik kom te spreken, hebben daddy issues. Serieus. Ze weten niet goed wie hun vader was. Ze denken dat hun vader hen niet goed genoeg vindt.

De rest van ons bestaat uit kwakkelaars

Hun vader was de grote afwezige. En als deze mannen gelovig zijn, slaat dat vaderbeeld vaak ook over naar hun hemelse Vader. Ben ik wel oké voor God? Waarom is God zo stil? Toch valt er nog veel te herstellen. Ga met je vader praten. Serieus. Eén op één. Maak een wandeling. Ga naar een restaurant. En stel de vragen die je altijd al had willen stellen.

6. ... heeft een filter op z’n internet
Zeker, ook steeds meer vrouwen worstelen met porno, maar toch. Porno heeft een groot moreel probleem: vrijwel alle deelnemers hebben een problematische jeugd, vaak met seksueel misbruik, en vervolgens kiezen ze een business die deze trauma’s uitbuit en verergert. En ze doen dan net alsof ze het allemaal reuzefijn vinden. De moeite die je in het gewone leven voor een vrouw moet doen – geweldig én frustrerend – is afwezig. Dat is niet goed voor je ziel. Porno vertelt precies wat je niet nodig hebt. Wat je nodig hebt, zijn vaardigheden om te verleiden en een stel vrienden om soms bij te klagen. En een filter. Simpele oplossing, werkt prima.

7. ... doet weleens ‘mannendingen’
Tuurlijk, het kan zijn dat karten of survivallen echt niets voor je is. Maar toch, ik heb er genoeg gesproken die dat beweerden, het vervolgens toch eens probeerden,en helemaal verslingerd raakten. En ja, ‘mannendingen’ zijn ook voor vrouwen, duh. Zoals al deze zeven punten ook voor vrouwen zijn. Maar je ziet ze wel nét wat vaker werken bij mannen. Ik weet ook niet waarom. Je weet ook dat we niet gebouwd zijn om de hele dag naar een beeldscherm te staren. We hebben nog steeds de genen van een oermens. En wat deden oermensen? Stoeien met hun kinderen. Hangen met hun vrienden. Dansen om een vuur. En heel soms op een beer jagen. Nou ja, misschien moet dat tegenwoordig dan maar met een computerspelletje. Of je stelt je voor dat die ene target of die ene klus jouw ‘beer’ is. Wees niet bang voor dat ‘jachtinstinct’ van je. Dat is een prachtige energie waarmee je grote dingen kunt bereiken. Wraaarrrrr!