“Als je van iemand houdt, kun je diegene knuffelen. Maar als je getrouwd bent, kun je gemeenschap met elkaar hebben. Dichter bij elkaar kun je niet komen. Dat vind ik bijzonder en fijn. Ronald en ik genieten er allebei van. Als we intiem zijn geweest, voel ik me vaak blij en gelukkig. Ik slaap dan nooit meteen, maar haal alles terug in mijn gedachten. Ik ervaar achteraf het echte ‘man en vrouw-gevoel’. Dat heb ik trouwens ook al als Ronald z’n arm om mij heen slaat. Je wilt als vrouw graag gezien worden door je man. Ik voel dan meer saamhorigheid en het is makkelijker om het goede voor de ander te zoeken.

Na een drukke werkdag is Ronald ’s avonds versleten, terwijl ik dan juist opleef en regelmatig zin in seks heb. Met dat verschil in behoefte had ik het aan het begin van ons huwelijk erg moeilijk. In de maatschappij wordt het afgeschilderd alsof de man altijd wil en de vrouw vaak hoofdpijn voorwendt als ze niet wil. Dat herken ik absoluut niet. Bij ons is het eerder andersom. Daar snapte ik niets van. Naar mijn idee moest je minstens twee keer per week vrijen als je van elkaar houdt.”

We spraken er niet over en dat was funest

“Ik vroeg me af of Ronald me wel aantrekkelijk vond. Of dat hij misschien homo was. Ik begreep totaal niet hoe hij in elkaar zat. We spraken er niet over en dat was funest. Het beheerste me steeds meer en ik had veel zelfmedelijden.

Op een avond vertelde ik het in mijn gebed aan God en probeerde het los te laten. Hierna dacht ik meer na over het doel van seksualiteit in het huwelijk. Dat het niet op jezelf gericht moet zijn, maar juist op de ander. Het duurde nog een tijdje voor ik het Ronald vertelde. Hij wist absoluut niet wat er allemaal in me omging en vond het heel erg voor me. Hij voelde zich tekortschieten en benadrukte dat hij me zeker aantrekkelijk vindt. Deze openheid was een omslagpunt.”

Er zit geen druk meer op

“Het verschil in behoefte veranderde niet, maar we begrijpen nu hoe we in elkaar zitten. Er zit ook totaal geen druk meer op. Het gaat er niet om hoe vaak of wanneer we het doen. Dat maakt het heel relaxed en natuurlijk. Als het eens drie weken geleden is, dan is dat zo. Voor mijn part is het drie maanden geleden. We maken er weleens grapjes over en dat lukt nu.

Ik vroeg ooit aan Ronald hoe het is om een vrouw te hebben die nooit tegenstribbelt. Ik kan me voorstellen dat dit niet altijd leuk is. Maar als ik zoiets vraag, zie ik hem denken: wat doe je toch weer moeilijk. Ik benadruk altijd dat Ronald het moet zeggen als hij geen zin heeft, want ik zou het vreselijk vinden als hij het alleen voor mij deed. Dan klopt er iets niet, want het moet echt iets van je samen zijn.”

Eerder of makkelijker zin hebben betekent dat je meer openstaat voor seksuele prikkeling

“Seksuoloog dr. Tineke van der Veer-Mikkers: “Bij ‘verschil in verlangen’ wordt vaak aangenomen dat we een ‘motortje’ in ons hebben dat zelfstandig, spontaan zorgt voor zin in seks. Maar dat is niet zo: eerder of makkelijker zin hebben, betekent dat je – bewust of onbewust – meer openstaat voor seksuele prikkeling. Als iemand minder zin heeft, betekent dat dus niet per se dat hij minder van je houdt of je onaantrekkelijk vindt.

Besef dat dit verschil normaal is en wees, binnen de veiligheid van een relatie, open over je seksuele beleving. Wat is intimiteit voor jou, wanneer vind je iets ‘goede seks’? Dat geeft vaak ruimte. En dan is de zoektocht: wat doe je om degene die minder zin heeft, meer seksueel te prikkelen? Moet je een ander moment kiezen dan ’s avonds? Bij sommigen komen visuele prikkels makkelijk binnen, voor anderen is het opwindender als de partner iets spannends zegt of doet. Christenen hebben vaak vooroordelen over seks, maar de Bijbel geeft er eigenlijk geen concrete richtlijnen voor. Daardoor is er ruimte om zelf te zoeken en te ontdekken hoe je ermee omgaat, passend bij je aanleg en behoeften en binnen het kader dat de Bijbel wél geeft: met liefde, vertrouwen en respect.”

God heeft ons als seksuele wezens gemaakt

“Ik snap dat Susan het niet fijn vindt als haar man het alleen voor haar zou doen. Het is wat mij betreft echter niet per definitie niet goed als je het voor de ander doet. Ook hierin ligt ruimte om samen keuzes te maken. God heeft ons als seksuele wezens gemaakt: net zoals je mag genieten van een taartje omdat je het lekker vindt, mag je genieten van je eigen seksualiteit. Het probleem verdwijnt als je een modus vindt waarmee je allebei tevreden bent. Ik zou het wel jammer vinden wanneer mensen zich zomaar ergens bij neerleggen ‘omdat we verschillend zijn’. Ik gun ze te ontdekken welke eventuele onbenutte kansen er zijn en dan wél meer naar elkaar toe te kunnen groeien.”

Lees ook: Marijke (33) was jarenlang verslaafd aan zelfbevrediging