Vrijdagochtend, de laatste week voor Pasen. Er hangen kleine wonderen in de lucht. Tenminste, ik heb die indruk. Stonden we eergisteren nog met 60 Eritrese jongeren bij het gemeentehuis en leek echt álle hoop vervlogen, blijken er nu allemaal mensen aan de slag te zijn om toch iets te regelen. Het ging al dagen van kerk naar kerk en dat was eigenlijk niet vol te houden voor vluchtelingen én vrijwilligers.
Nu zegt een woongroep dat ze víer dagen kunnen blijven. Een ongekende luxe in deze harde tijd. En hoe heet die woongroep? Jawel, DeKerk. Heb niet de indruk dat er iets kerkelijks aan zit, maar goeie naam. Dat wel. En als je dit soort dingen doet, mag je wat mij betreft lekker die naam dragen. Ik ga er überhaupt niet over, maar vindt wel passend. Juist ook met de lezing vandaag. Een paar briljante zinnen van Jezus van Nazareth waarmee hij nog probeert haters en reaguurders over te halen om anders te kijken.

In die tijd raapten de Joden stenen op om Jezus te stenigen. Het zijn serieuze haters, zeg maar. Van die mensen van wie je aangifte zou moeten doen.

Maar Jezus zei hun: ‘Ik heb voor uw ogen veel goede werken verricht, die uit de Vader voortkomen; om welk van die werken wilt gij Mij stenigen? Briljante vraag. Helder ook. Ja toch? Knap staaltje reframing. Ik ben zo ongeveer Mister weldoener hiero, voor welke weldoening ga je me nu proberen te doden.

De Joden gaven Hem ten antwoord: ‘Niet om een goed werk stenigen wij U, maar om een godslastering: dat Gij, een mens, Uzelf tot God maakt.’ Dat is een serieuze beschuldiging in die tijd en Jezus heeft niet heel veel moeite gedaan om te voorkomen dat men hem daarvan kon beschuldigen.

Jezus antwoordde hun: ‘Staat er niet in uw Wet geschreven: Ik heb gezegd: gij zijt goden?
Zij heeft hen tot wie het woord Gods gericht werd, goden genoemd, en de Schrift heeft bindende kracht. Maar waarom dan beschuldigt ge Mij, die door de Vader geheiligd en in de wereld gezonden werd, van godslastering als Ik Mijzelf Gods Zoon noem?

Nou, daar sta je dan. Even met je eigen geschriften om de oren geslagen. We worden in sommige teksten allemaal goden en goddelijk genoemd. Jezus is bereid heel die pretentie te relativeren. Of eigenlijk de ander ook zijn eigen status te geven. Hij wil het gesprek aan. Dat er een verschil is tussen hoe hij goddelijkheid de wereld inbrengt en hoe zijn tijdgenoten dat doen, mag blijken uit het feit dat de één een steen in de hand heeft om een goeie vent uit ongemak dood te gooien en de ander diegene verteld dat hij best een goddelijk goede vent is, steen of niet. Maar dat zegt’ie niet. Even de angel eruit. En hij gaat verder:

Als Ik de werken van mijn Vader niet doe, behoeft gij Mij niet te geloven, maar zo Ik ze wel doe, gelooft dan die werken, als ge Mij niet wilt geloven. Dan zult gij inzien en erkennen, dat de Vader in Mij is en Ik in de Vader ben.’ Vind ik weer tamelijk briljant. Maar goed, ik ben bevooroordeeld. Geloof me dan niet, joh. Geloof dan tenminste wat ik doe. Een uiterste poging. Als het hart zo hart geworden is dat het niet meer wil zien dat wat die rabbi doet op zichzelf waanzinnig mooi werk is, dan is het wel echt klaar met de verbinding. Zou zo zonde zijn. Geloof me dan niet, joh. Zeg geen Ja en Amen op kerk, God of belijdenis, op Jezus als redder of de noodzaak van de Bijbel. Geloof dan tenminste dat het geven om je naaste als jezelf, het bijstaan van zieken, het dak-geven aan daklozen, goddelijk goed werk is. Geloof dan wat ik doe.

Toen probeerden zij opnieuw Hem te grijpen, maar Hij stelde zich buiten hun bereik. Hij ging terug naar de overkant van de Jordaan, naar de plaats waar Johannes aanvankelijk gedoopt had, en bleef daar. Het helpt niet, hè. Alles gegeven. Pretentie van goddelijkheid gerelativeerd, verwezen naar het intrinsiek goede. En eigenlijk geeft hij nog een kans. Hij laat zich nog niet grijpen. Want dan is het te laat. Dan wordt er met hem afgerekend en dan gaat men onomkeerbare dingen doen. Nog even niet. Nog even tijd om na te denken.

Ik denk op deze vrijdag hoe zinnig deze manier van werken is voor mij en voor zovelen. Relativeer wie je bent, je bent niet belangrijk. De ander is net zo goed, net zo god, als jij. Jezus krijgt de kritiek te denken heel wat te zijn en hij relativeert niet de eigendunk, maar geeft de ander, in al zijn frustratie, tenminste zo veel eer. Denk ik dat ík heel wat ben? Ik denk dat jíj óók heel wat bent. En zo het leven inrichten dat niemand hoeft te geloven wat ik geloof, maar dat we samen kunnen zien dat wat je doet zelf wel van het goede spreekt. Dan vinden mensen van vrede, van goede wil en verlangen elkaar. En als het allemaal niet lukt, dan nog even weg uit de confrontatie als het kan. Even de tijd geven.

Voorschriften voor discussie in gepolariseerde tijden en een uitdaging aan elk mens die graag uit één stuk wil zijn. De week is ten einde, maandag ben ik er weer. Heb het goed.

Hier vind je drie tekstgedeeltes die Rikko vanochtend las.