Niet juichen
Je kunt niet zeggen, dat de leerlingen van Jezus bij deze gebeurtenis stonden te juichen. Ook in de daaropvolgende dagen was het een niet erg geïnspireerd of inspirerend clubje. Toch is de christelijke kerk deze dag als een feestdag gaan vieren. Maar wat valt er te vieren?

Jezus maakt plaats voor de Heilige Geest

De volgelingen van Jezus vonden afscheid nemen maar niks. Maar Jezus vond het nodig om weg te gaan. Daarvoor zijn minstens twee redenen te noemen. Als hij zou blijven:

• kon de Heilige Geest niet komen (Johannes 16:7). De zorg die Jezus besteedde aan zijn vrienden, was enigszins beperkt: ze moesten wel in zijn nabijheid zijn. Maar door de Geest is God bij iedere gelovige afzonderlijk, op welke plaats ter wereld ook. De Heilige Geest geeft kracht en leiding aan de christenen, al maakt hij geen marionetten van hen.

• kon hij niet zijn dienst als pleitbezorger bij de Vader vervullen. Hij leeft om voor ons te bidden (Hebreeën 7:25).

Door de hemelvaart van Jezus is er een verheerlijkte mens in de hemel, die pleit voor zwakke mensen hier op aarde. En de hemelvaart maakte het mogelijk, dat die zwakke mensen met kracht uit de hoge zouden worden bekleed. Reden genoeg om feest te vieren, toch?

Jezus wil alle mensen zegenen

De laatste woorden van Jezus leggen iets bloot van Jezus' agenda. Hij was niet alleen gekomen om in Galilea een paar vrienden te maken. Hij was ook niet alleen gekomen om Israël in oude luister te herstellen. Zijn agenda omvat een veel groter plan: alle mensen moeten het evangelie horen en gered worden van hun zonden.

Hoe lang zou hij als mens nodig hebben om de hele wereld rond te trekken en overal het goede nieuws te brengen? Nee, dat kon veel effectiever als hij zijn volgelingen zou uitzenden als evangelisten, letterlijk: boodschappers van het goede nieuws. Beginnend in Jeruzalem zouden zij uitgaan tot alle volken. Iedereen moet het horen, iedereen kan deel krijgen aan het heil!

Dat is zeker een reden om feest te vieren: God houdt van alle mensen en zendt zijn vrede- en vreugdeboden uit om de hele wereld te nodigen tot zijn feestmaal!

Hemelvaart houdt een belofte in

Terwijl zijn volgelingen Jezus zich verbluft afvragen waar Jezus is gebleven, staan er plotseling engelen naast hen, die zeggen, dat degene die zij hebben zien opvaren naar de hemel, op dezelfde wijze zal terugkeren.

Dat is de hoop van het christendom: Jezus zal terugkomen. Hij is aan een werk begonnen – de aarde te bevrijden – en hij zal het afmaken: hij komt terug om de aarde te vervullen met gerechtigheid en vrede.

Wat mij betreft hadden ze best iets meer mogen zeggen. Wanneer zal dat dan gebeuren? Zal hij dan koning zijn over Israël? En de andere volken dan? En hoe zit het met de hemel, die plaats in het vaderhuis, die ons beloofd is? Tal van andere vragen borrelen naar boven, problemen waarvoor een oplossing moet komen. Maar over dat alles geen woord!

Jezus komt terug!

Blijkbaar zijn al die vragen van ondergeschikt belang. De belofte omvat alleen de zekerheid: Jezus komt! Wij zullen hem zien en we zullen bij hem zijn! En de vragen en problemen die wij zien? Ze zullen als sneeuw voor de zon verdwijnen door zijn liefde en genade.

Jezus is naar de hemel gegaan en wordt aangeduid als 'voorloper' (Hebreeën 13:19). Dat betekent toch dat er voor ons ook plaats zal zijn in de hemel? Dat ons hart nu al met de hemel verbonden is? Dat we (soms) al iets van de hemelse rust mogen ervaren? Maar niet de hemel is ons doel of uitzicht – dat is en blijft alleen Jezus Christus, Gods Zoon, onze Redder. In hem is onze toekomst geborgen Ook dat is een reden om bij de gedachte aan zijn hemelvaart feest te vieren.