Hemelvaart bevestigt de hoop van het christendom: Jezus komt terug!
Leestijd: 5 min
Op de 40ste dag na Pasen vieren we Hemelvaartsdag. Het verhaal is simpel. Nadat Jezus uit de dood is opgestaan, verschijnt hij geregeld aan zijn discipelen. Daarbij geeft hij hen verdere uitleg over de kern van de boodschap die hij in de drie voorgaande jaren verkondigd had: het Koninkrijk van God.
Ook instrueert hij hen met betrekking tot hun taak in de wereld als er een einde komt aan zijn verschijningen en zij de Heilige Geest zullen ontvangen. Op de 40ste dag na Pasen neemt hij hen mee naar de Olijfberg. Hij vat hun opdracht nog even kort samen en terwijl hij met hen praat en hen zegent, wordt hij van de aarde opgenomen. Terwijl ze hem nastaren in de lucht, wordt hij aan hun blik onttrokken door een wolk.
Niet juichen
Je kunt niet zeggen, dat de leerlingen van Jezus bij deze gebeurtenis stonden te juichen. Ook in de daaropvolgende dagen was het een niet erg geïnspireerd of inspirerend clubje. Toch is de christelijke kerk deze dag als een feestdag gaan vieren. Maar wat valt er te vieren?
De volgelingen van Jezus vonden afscheid nemen maar niks. Maar Jezus vond het nodig om weg te gaan. Daarvoor zijn minstens twee redenen te noemen. Als hij zou blijven:
Door de hemelvaart van Jezus is er een verheerlijkte mens in de hemel, die pleit voor zwakke mensen hier op aarde. En de hemelvaart maakte het mogelijk, dat die zwakke mensen met kracht uit de hoge zouden worden bekleed. Reden genoeg om feest te vieren, toch?
De laatste woorden van Jezus leggen iets bloot van Jezus' agenda. Hij was niet alleen gekomen om in Galilea een paar vrienden te maken. Hij was ook niet alleen gekomen om Israël in oude luister te herstellen. Zijn agenda omvat een veel groter plan: alle mensen moeten het evangelie horen en gered worden van hun zonden.
Hoe lang zou hij als mens nodig hebben om de hele wereld rond te trekken en overal het goede nieuws te brengen? Nee, dat kon veel effectiever als hij zijn volgelingen zou uitzenden als evangelisten, letterlijk: boodschappers van het goede nieuws. Beginnend in Jeruzalem zouden zij uitgaan tot alle volken. Iedereen moet het horen, iedereen kan deel krijgen aan het heil!
Dat is zeker een reden om feest te vieren: God houdt van alle mensen en zendt zijn vrede- en vreugdeboden uit om de hele wereld te nodigen tot zijn feestmaal!
Terwijl zijn volgelingen Jezus zich verbluft afvragen waar Jezus is gebleven, staan er plotseling engelen naast hen, die zeggen, dat degene die zij hebben zien opvaren naar de hemel, op dezelfde wijze zal terugkeren.
Dat is de hoop van het christendom: Jezus zal terugkomen. Hij is aan een werk begonnen – de aarde te bevrijden – en hij zal het afmaken: hij komt terug om de aarde te vervullen met gerechtigheid en vrede.
Wat mij betreft hadden ze best iets meer mogen zeggen. Wanneer zal dat dan gebeuren? Zal hij dan koning zijn over Israël? En de andere volken dan? En hoe zit het met de hemel, die plaats in het vaderhuis, die ons beloofd is? Tal van andere vragen borrelen naar boven, problemen waarvoor een oplossing moet komen. Maar over dat alles geen woord!
Blijkbaar zijn al die vragen van ondergeschikt belang. De belofte omvat alleen de zekerheid: Jezus komt! Wij zullen hem zien en we zullen bij hem zijn! En de vragen en problemen die wij zien? Ze zullen als sneeuw voor de zon verdwijnen door zijn liefde en genade.
Jezus is naar de hemel gegaan en wordt aangeduid als 'voorloper' (Hebreeën 13:19). Dat betekent toch dat er voor ons ook plaats zal zijn in de hemel? Dat ons hart nu al met de hemel verbonden is? Dat we (soms) al iets van de hemelse rust mogen ervaren? Maar niet de hemel is ons doel of uitzicht – dat is en blijft alleen Jezus Christus, Gods Zoon, onze Redder. In hem is onze toekomst geborgen Ook dat is een reden om bij de gedachte aan zijn hemelvaart feest te vieren.
Kom op 5 juni naar het grootste worshipconcert van Nederland
Ontdek meer
