Jacobine groeide op in een pastorie. Hierdoor spelen God, de Bijbel en de kerk al vroeg een belangrijke rol in haar leven. Haar jeugd was gelukkig en warm, maar er was ook verdriet en rouw. Toch heeft dit er niet voor gezorgd dat zij God de rug heeft toegekeerd. Integendeel; zij werd predikant en voelt zich geroepen om als tolk te fungeren tussen God en de mensen die Hem nog niet kennen.

“Bijbelteksten uitleggen en omgaan met mensen in allerlei fases van hun leven is ontzettend mooi om te doen,” vertelt Jacobine. “Ik laat graag zien hoe de verhalen van mensen zijn verweven met de verhalen van God en hoe Zijn verhalen betekenis geven aan ons leven. Tijdens mijn studie theologie groeide gaandeweg de overtuiging dat ik in dit werk op mijn plek ben en dat dit de weg is die God met mij wil gaan.”

Verzoening

Jacobine: “Een Bijbeltekst die mij erg heeft geraakt is de tekst in 2 Korinthe 5:20b, waar staat: ‘Laat u met God verzoenen.’ Jacobine heeft als predikant het verlangen om mensen te raken met haar preken, zodat ze op zoek gaan naar God. “Ik voel me soms een soort tolk tussen God en de mensen, ook mensen die Hem nog niet kennen. Ik wil ze laten beseffen hoe rijk je leven is als je God toelaat.”

Jacobine is zich ervan bewust dat het Gods woord zijn eigen kracht heeft. “Ik hoef daar niet te veel druk op te leggen en enkel de uitnodiging van God door te geven. Je bent bij God altijd welkom! Als God een kans krijgt in het leven van een mens, zal dat levens veranderen.” Het woord van God heeft ook een ernstige kant. “Het houdt ons een spiegel voor en roept ons op om ons leven in Zijn licht te leven. Daar hoef je als dominee niet zwaar voor te preken; dat doet de Geest zelf wel, door het woord heen.”

Geloven betekent voor Jacobine vertrouwen. “Het is de diepe overtuiging dat er meer is dan ik. Meer dan wij als groep, of kerk, of land. God is altijd groter! Ik geloof dat God de wereld in Zijn handen heeft en dat ik in dat geheel een plek heb.”

Jacobine weet niet waarom alles gaat zoals het gaat en worstelt ook met waaromvragen. “Het kan zijn dat je te maken krijgt met tegenslagen en verdriet, dat hoort bij het leven. God bewaart je niet altijd voor ongeluk. Hij is er wel altijd bij en laat ons niet alleen. We mogen ons naar God toekeren. Hij helpt ons hierdoorheen.”

Verlies

“Toen ik acht jaar was, stierf onverwachts mijn zes jaar jongere zusje. Hierdoor was mijn gevoel van veiligheid weg. Ik was soms bang om te slapen, omdat ik dacht dat ik, net als mijn zusje, misschien niet meer wakker zou worden. Ik miste haar, maar troostte mezelf met de gedachte dat zij in de hemel was. Wat eigenlijk meer indruk maakte, was het verdriet van mijn ouders.” Jacobine ontdekte al jong de ernstige kant van het leven. “De dood hoorde er in onze familie een beetje bij. De wereld kan er binnen een kwartier totaal anders uitzien. In mijn familie zijn diverse mensen op jonge leeftijd overleden, dus dat besef zat er al vroeg in.”

De wetenschap dat het leven eindig is, zorgt ervoor dat Jacobine in haar jeugd sombere periodes doormaakt. “Ik moest een balans zien te vinden tussen aan de ene kant de wetenschap dat het leven opeens afgelopen kan zijn en aan de andere kant het vinden van een doel in mijn leven. Ik moest leren vertrouwen dat er een morgen zou zijn, en toekomstplannen maken.” Toch was het niet alleen maar somber en donker in het leven van Jacobine. “Ik heb ook leren genieten van alle goede dingen die er wél zijn op een dag, ook al weet je niet hoe morgen eruit ziet.”

Wie biedt jou houvast als er iets ergs gebeurt?

“Je kunt morgen slecht nieuws van de dokter krijgen, je baan kan op de tocht komen te staan, of je man of vrouw vraagt een scheiding aan. Er zijn dingen die je ziet aankomen, maar sommige dingen overvallen je onverwachts,” zegt Jacobine. “Je kunt daar nooit echt op voorbereid zijn. Wel kun je je afvragen wie jouw houvast is als er iets ergs gebeurt?” Jacobine doet een appèl op ons innerlijk kompas: “Zorg dat het is geijkt op God, want als je kompas goed staat afgesteld kun je snel schakelen in moeilijke omstandigheden.”

Jacobine schreef het boekje ‘Gebeden in moeilijke tijden’. “Mijn man overleed tien jaar geleden onverwachts en ik bleef achter met drie kleine kinderen van zeven, zes en twee jaar. Toen ik mij door de eerste moeilijke periode had geworsteld, werd mij gevraagd om een gebedenboekje te schrijven dat zich richt op allerlei moeilijke tijden in het leven van een mens. Door mijn eigen ervaringen wist ik hoe moeilijk het kan zijn om dan te bidden en de juiste woorden te vinden. Het kan zijn dat je je slecht kunt concentreren of dat je geen woorden meer hebt. In dit boekje staan allerlei korte gebeden die in je hoofd blijven hangen en houvast kunnen bieden in het dagelijks leven.”

Kerst

Jacobine noemt zichzelf een kerstgelovige. “Ik weet dat er veel dominees zijn die zeggen dat Pasen het allermooiste christelijke feest is, maar zonder Kerst zou het nooit Pasen zijn geworden. In mijn vroege jeugd heb ik in Duitsland gewoond, dus daar heeft het denk ik ook een beetje mee te maken. De hele kerstsfeer is erg belangrijk voor mijn gezin en mij.

Maar dat is het niet alleen, want wat mij in het Kerstfeest zo raakt, is de wetenschap dat Jezus in de wereld is gekomen voor ons en met ons wil leven. Om het even technisch te omschrijven: de verzoening begint met Zijn komst op aarde en is niet enkel aan Goede Vrijdag toe te dichten. 

In één van de kerstliederen wordt gezongen: ‘licht dat in de nacht begint’. Dat raakte me. Als het nacht is om je heen, moet je bedenken dat het licht juist ‘s nachts begint. Het wordt steeds sterker, totdat het dag is. God stuurde Zijn Zoon in de wereld om te delen in onze moeiten. Het donker wordt daar niet minder van, maar het verandert er wel door. Ook al lig je ‘s nachts te tobben, onthoud dat God nooit slaapt en dat de morgen komt!”

Jacobine is zondag 27 december te zien in het programma ‘Andries’ om 12.35 uur op NPO2.

Lees ook: Angenita verloor haar man André aan de ziekte ALS