“Al jong hadden mijn man Jacob en ik het verlangen om de liefde van God met de mensen om ons heen te delen. Toen wij elkaar op de bijbelschool leerden kennen, herkenden wij veel van onze idealen en verlangens in elkaar. We kregen een relatie en acht jaar geleden trouwden wij. 

Ik dacht tijdens mijn jeugd dat zending alleen iets was voor landen ver weg, maar naarmate ik ouder werd besefte ik dat er in Nederland ook steden en wijken zijn waar bijna niemand Jezus kent. Jacob en ik voelden een sterk verlangen om het licht van God onder de mensen in Brabant te verspreiden. We besloten na ons trouwen in Breda te gaan wonen en verlieten bewust de veilige ‘Biblebelt’ waar wij allebei zijn opgegroeid. We vroegen God of Hij deuren wilde openen, zodat wij Zijn liefde onder de bevolking van Brabant konden verspreiden. Om contact te leggen bezochten wij plaatselijke kerken en sloten wij ons aan bij het ICP netwerk.”

Iedereen is welkom bij de Licht! gemeente

“Ik ging Nederlandse lesgeven in een theehuis en kwam op deze manier in contact met allochtone vrouwen. Toen de mogelijkheid zich voordeed om een tweedehands kledingwinkeltje in de wijk over te nemen, hebben wij deze kans aangegrepen en maakten wij van de gelegenheid gebruik om daar meteen een soort inloophuis te starten. Juist in die periode kwam er vanuit Syrië een grote immigratiestroom op gang. Veel Syrische christenen moesten noodgedwongen hun thuisland ontvluchten en verlangden naar contact met medechristenen. Dit zorgde ervoor dat het inloophuis al gauw te klein werd en wij naar een ruimte in het wijkcentrum verhuisden.

In deze ruimte organiseerden wij al enige tijd een brunch en een kinderclub. We noemden de mensen die in dit wijkgebouw samenkwamen de Licht! gemeenschap. Een gemeenschap waarbij iedereen welkom is. We verlangen ernaar dat de mensen die naar Licht! komen, beseffen dat er bij God hoop en herstel mogelijk is.”

‘Licht! heeft licht gebracht in een interculturele wijk’

“God heeft ons werk gezegend, want Licht! heeft daadwerkelijk licht gebracht in een wijk waar verschillende bevolkingsgroepen langs elkaar heen leefden en waar veel mensen te maken hadden met gebrokenheid. Door middel van het inloophuis, tweedehands kleding- en speelgoedverkoop, cursussen, kinderwerk en muziek proberen wij het evangelie met de mensen in Breda te delen.

Op zondag is er een interculturele brunch. We starten met een maaltijd en zingen liederen met elkaar. Aansluitend legt iemand uit ons team, of een andere spreker, een gedeelte uit de bijbel uit. Daarna kunnen mensen vragen stellen en sluiten wij af met zingen en bidden.”

Veel Italianen zijn klaar met de kerk

“Toen het jaar 2020 dichterbij kwam begonnen wij steeds meer na te denken over zending buiten Nederland. We hebben dit in gebed bij God neergelegd, maar het bleef ons bezighouden. Tijdens een gesprek met de ECM , de zendingsorganisatie die binnen Europa helpt bij de opbouw van christelijke gemeenschappen, hebben wij aangegeven dat wij het gevoel hadden dat God ons ergens anders wilde gebruiken. We hadden echter geen idee waar, maar we voelden ons al een paar jaar erg bewogen met Italië. 

Een vriendin van ons is getrouwd met een Italiaan en woont in Italië. Toen zij een paar jaar geleden hoorde dat wij naar Italië zouden komen voor een vakantie, vroeg zij of Jakob voor zou willen gaan tijdens een kerkdienst. Wij wilden ons van tevoren wat verdiepen in de cultuur van Italië en stuitten op een filmpje van een zendingsorganisatie waarop te zien was hoe groot de geestelijke nood in Italië was. We leven vaak in de veronderstelling dat in dat land een levendige Katholieke gemeenschap is, maar er gaan nog maar weinig mensen regelmatig naar de kerk.”

Kerkverlaters zijn wél op zoek naar God

“Wij ontdekten dat een groot deel van de Italiaanse kerkverlaters nog wél op zoek is naar God. Dat raakte ons heel erg. Als je nog niet klaar bent met God, maar wel met de kerk, dan staat de deur dus nog op een kier. 

We zijn gaan bidden en hebben God gevraagd waar Hij ons het beste kon gebruiken. Was ons werk in Brabant klaar en kon hij ons beter in Italië gebruiken? Moesten wij al die mensen van de Licht! gemeenschap in Breda achterlaten? Mensen die wij als familie beschouwen. Toch begon de roep van Italië steeds luider te klinken. We konden er niet langer omheen en zijn op bezoek gegaan bij zendingswerkers in Noord-Italië. Daar hebben wij veel overleg gehad en uitgebreide informatie ontvangen.”

In 2020 emigreren wij naar Italië

“We voelden allebei dat God ons in Italië nodig heeft. Recent hebben wij in het buitengebied van Verona een boerderij gekocht. Verona is een stad met 300.000 inwoners, waarvan minder dan één procent actief christen is. In mei 2020 hopen wij daar met onze twee zonen Judah (6) en Jezra (3) naartoe te emigreren. De eerste tijd gaan wij ons voornamelijk richten op de taal. We hopen contacten te leggen en gaan de kerken in deze omgeving bezoeken. We geloven dat God ons, net als in Breda, zal helpen met het vormen van een geloofsgemeenschap.

Het komend jaar zal een spannend jaar worden, maar wij weten dat wij ons leven in Gods handen mogen leggen en Hem alleen maar hoeven te volgen. Het doet pijn om de mensen van Licht! achter te moeten laten. We bidden en hopen dat er meer christelijke gezinnen naar Breda zullen verhuizen en het licht van God onder de inwoners gaan verspreiden. Misschien lees jij ‘toevallig’ dit interview en voel je ook een groot verlangen om mensen over Jezus te vertellen.  Laat je door God leiden, wie weet roept Hij jou ook wel naar Breda!” 

Klik hier voor meer informatie over het werk van Janneke en Jacob of ga naar: ecmnl.nl/bogerd

Lees ook: Marijke emigreerde van Canada naar Nederland voor de liefde