“Toen sprak de Heer opnieuw bij monde van de profeet Haggai. Hij droeg hem op: ‘Zeg tegen Zerubbabel, zoon van Sealtiël en gouverneur van Juda, en tegen Jozua, zoon van Josadak en hogepriester, en tegen wie er van het volk nog over zijn: “Wie van jullie heeft deze tempel nog in zijn vroegere luister gezien? En hoe ziet hij er nu uit? Jullie denken zeker dat het niets meer kan worden!” Maar houd vol, Zerubbabel – spreekt de Heer –, houd vol, Jozua, zoon van Josadak en hogepriester; jullie allen, bewoners van dit land, houd vol! – spreekt de Heer. Werk door, ik ben bij jullie – spreekt de Heer van de hemelse machten. Dat heb ik jullie beloofd toen jullie wegtrokken uit Egypte; ik zal steeds in jullie midden aanwezig zijn, wees dus niet bevreesd.”

Als dit stukje voor vandaag lezen. De grote klimaatmars in Den Haag (je kunt er nog heen) dan zou het misschien zo klinken: 

“Wie van jullie heeft deze wereld nog in zijn vroegere luister gezien? En hoe ziet hij er nu uit? Jullie denken zeker dat het niets meer kan worden!” Maar houd vol, allemaal – spreekt de Heer –, houd vol, bewoners van dit land, houd vol! – spreekt de Heer. Werk door, ik ben bij jullie – spreekt de Heer van de hemelse machten. Dat heb ik jullie beloofd toen jullie wegtrokken uit Egypte; ik zal steeds in jullie midden aanwezig zijn, wees dus niet bevreesd.”

Er zijn externe dreigingen, in het geval van Haggaï van andere volken die niet wensen dat de plek van het volk herbouwd werd. Er zijn dreigingen van binnenuit, moedverlies en het kwijt raken van de hoop. En daar probeert dit stukje profetie iets aan te doen. Herinner je nog de vroeger dagen, met zijn soortendiversiteit, met z’n rust over de gang van de wereld, waarin er insekten te over waren en we van verzilting nog niet hadden gehoord. De vergelijking loopt een beetje scheef, dat weet ik ook maar we hebben hulp nodig. Hoop. Energie.

Niet alleen als het gaat om klimaat maar ook om die andere lost causes in je leven. Dingen zijn niet terug te draaien naar vroeger, wat geweest is geweest, maar herstel en vernieuwing kan wel degelijk. En dat christendom claimt dat we daarvoor als mensen niet alleen op onszelf aangewezen zijn. Dat er hoop is omdat de maker van de wereld degene is van herstel en vernieuwing. En dat wie in die richting werkt, nooit alleen zal werken.

Ik meen het te merken met de voorbereiding van dat grote Europese evenement over migratie dat op 3 oktober plaatsvindt. Waar wij met We Gaan Ze Halen het Nederlandse event van organiseren. Het voelt als flow, als gezamenlijkheid, als ondanks het intensieve werken dat er meer is dan dat. Meer dan enkel buffelen. Dat het ook gegeven en gegund wordt. En precies dat is er zo hard nodig. Succesjes vieren, steeds weer opnieuw de metseltroffel pakken en maar weer gaan. Ondanks dat je niet weet hoe het wordt en wat het wordt.

Vandaag een goede vrijdag gewenst. Vrede en alle goeds.

Hier vind je drie tekstgedeelten die Rikko vanochtend las.