Pauline: “Ik was vijftien toen ik na het vmbo mijn vervolgtraject moest gaan kiezen. Het is heel jong om dan een opleiding te kiezen voor een beroep dat je je hele leven zou willen doen. Mijn zusjes hebben vwo gedaan en dan ben je toch een stukje ouder als je van school komt. In die twee jaar dat je langer op school zit, maak je hele andere keuzes. Ik ben begonnen met de opleiding tot onderwijsassistente, maar dat werd niets. Daarna heb ik een oriëntatiejaar gedaan bij Defensie. Vervolgens heb ik schoonheidsspecialiste geprobeerd en de zorg. Van de laatste drie heb ik ook een diploma. Heel andere opleidingen, maar ze komen ook wel overeen. Toch waren die opleidingen voor mij nooit bevredigend. Toen ik ouder was kwam ik er namelijk achter dat ik meer uitdaging nodig had.”

Op zoek naar een andere baan

“Momenteel werk ik bij een omgevingsdienst als ecoloog, uitdagend en erg leerzaam. Ik werkte in de kinderopvang en was op zoek naar een fulltimebaan, want ik wilde graag een huis kopen. Ik kreeg de aanbieding om rapporten uit te typen bij een ecologisch adviesbureau. Eenmaal daar aan het werk, bleek dat ik er wel kijk op had. Ik heb altijd al veel interesse in de natuur gehad. Ze boden mij een interne opleiding aan tot ecoloog. Het is een bedrijf van twee christelijke broers, misschien dat ze juist door hun geloof iedereen een kans geven.”

Hoe verder je in je loopbaan komt, hoe belangrijker je ervaring wordt, in plaats van je opleidingsniveau

“Ik heb mij gespecialiseerd in de mitigatie (verzachtende of voorkomende maatregelen, red.) voor dieren. Als er bijvoorbeeld een huis gesloopt moet worden waar een beschermde vleermuis in zit, dan moet ik bedenken waar we die vleermuis veilig heen kunnen verhuizen. Dat doe ik nu bijna vier jaar. Ik vind het heel gaaf om te zien waar ik nu sta en wat ik kan. Voor mezelf dacht ik dat ik het misschien niet zou kunnen, maar hoe verder je in je loopbaan komt, hoe belangrijker je ervaring wordt, in plaats van je opleidingsniveau. En die ervaring heb ik nu zeker!”

Leren in het werkveld

“Weinig mensen weten dat ik vmbo heb gedaan, ze gaan ervan uit dat ik theoretisch ben opgeleid. Ik krijg nooit de vraag welk niveau ik heb gedaan, wel vragen ze naar welke universiteit ik ben geweest. Soms denk ik dan: oh, nu moet ik zeggen dat ik helemaal niet theoretisch ben opgeleid. En dan voel ik toch nog de wil om een hbo-diploma te halen. Maar ik weet dat ik de kennis heb, mijn werk zegt veel meer dan een hbo-papiertje. Toch ga ik ‘m misschien ooit nog halen.”

Weinig mensen weten dat ik vmbo heb gedaan

“Ik denk wel dat het inspirerend kan zijn voor heel veel mensen die denken dat hun opleiding niet goed genoeg is en daarom maar steeds willen doorleren. In elke studie neem je bepaalde lessen mee, maar ik heb ook veel geleerd in het werkveld. Ik denk dat als je een werkgever hebt die jouw kwaliteiten ziet, hij in jou wil investeren en jou wil laten groeien. Uiteindelijk heeft een praktijkberoep veel meer aan een kundig persoon dan aan een persoon met hbo-diploma die geen feeling met een beroep heeft.”

Weg met het taboe op vmbo

“Mensen die met hun handen kunnen werken worden vaak ongelofelijk onderschat. Het betekent niet dat ze niet intelligent zijn. Ik ben zelf niet vaak onderschat, maar ik zie het wel vaak gebeuren. Als iemand goed kan kaartlezen en inzicht heeft, maakt dat opleidingsniveau niets meer uit. Als hij maar weet wat hij doet. Dat is ook bij mij gebeurd. Ik had interesse en heb mij ergens in verdiept. Ik heb steeds meer bijgeleerd en collega’s om hulp vragen lukt mij steeds beter. Zo kun je gebruik maken van ieders talenten!”

Een vakspecialist is goud waard!

“Dat het niet goed zou zijn als je praktisch geschoold bent, is onzin. Ik hoop dat het taboe op praktische beroepen eraf gaat. Een vakspecialist is goud waard! Ook in de zorg, kijk hoeveel voelsprieten je moet hebben om situaties te kunnen inschatten. Omgaan met familieleden, papieren rompslomp, er komt zoveel bij kijken. Moet je nagaan dat je dan vmbo hebt gedaan, vervolgens drie jaar een zorgopleiding en dan ben je negentien en dan moet je ineens heftige keuzes maken in de zorg. Dat moet je maar kunnen.”