Ze is het boegbeeld van de ChristenUnie en laat haar stem horen in het politieke debat. Maar in dit interview laat Mirjam Bikker (42) zich van een andere kant zien. Aan de hand van het Onze Vader vertelt ze openhartig over haar geloof, haar kwetsbaarheden, het belang van rust – en de kracht van vergeving. “We maken allemaal fouten. De vraag is: durf je ze ook toe te geven?”
In de rubriek Onze Vader interviewen we mensen aan de hand van de regels uit dit gelijknamige eeuwenoude gebed. Wat roepen deze zinnen op en hoe zijn ze vandaag de dag nog van waarde?
Onze Vader die in de hemel is, laat Uw Naam geheiligd worden
“Ik ben opgegroeid met dit gebed, hoewel ik vroeger de Elly en Rikkert versie bad. In ons gezin, maar ook op zondag in de kerk met de gemeente, bidden we het gebed regelmatig. In mijn woonplaats Gouda is het de gewoonte om dan tegelijkertijd de kerkklok te luiden. Toen ik een periode niet naar de kerk kon, omdat een van de kinderen ziek was, hoorde ik die klok en wist ik: ‘daar bidden ze nu het Onze Vader’. Doordat ik mee kon bidden, voelde ik me – ondanks de afstand – toch onderdeel van de grote groep gelovigen die op hetzelfde moment aan het bidden was.
Dát vind ik het mooie aan het Onze Vader: het werkt verbindend. Pas was ik voor een werkbezoek in Oekraïne en sprak daar met plaatselijke voorgangers. Zij vertelden over de oorlog daar en de impact die dat heeft op de gemeente. Na dat gesprek sloten we af met gebed en baden het Onze Vader; iedereen in zijn of haar eigen taal. Wanneer je op zo’n plek hetzelfde gebed bidt, met hetzelfde verlangen naar het komende koninkrijk, ervaar ik het Onze Vader als een gebed dat verbinding schept met de wereldwijde kerk.”
Tekst gaat hieronder verder.
Dít is hemel op aarde voor duurzaamheidsexpert Marieke Eyskoot
Laat Uw koninkrijk komen en Uw wil gedaan worden op aarde zoals in de hemel
“Het Onze Vader raakt zoveel onderdelen van mijn leven. Het richt mijn blik omhoog, naar mijzelf en de dingen die ik doe en ook naar de toekomst met het koninkrijk dat komt. Daar zorgt God zelf voor, dat geeft me rust. Ik kan me nog zo hard inzetten als politicus – in dit werk is dat zeker een valkuil – maar uiteindelijk blijf ik een afhankelijk mens. Dat neemt natuurlijk niet weg dat we een verantwoordelijkheid hebben om elke dag het goede te doen. Af en toe vang ik al een glimp op van dat koninkrijk. In de omhelzing van mijn kinderen, de vogels die fluiten of mensen die door middel van hulp een betere toekomst krijgen.
Tegelijkertijd ervaar ik deze regel ook als een diepe zucht: ‘Laat Uw koninkrijk komen.’ Als je kijkt naar alle grote problemen in deze wereld en naar de mensen die daar elke dag mee geconfronteerd worden, denk ik dat we heel erg toe zijn aan dat koninkrijk.”
Nederland zou ervan opknappen als we een dag in de week niet bezig zijn met werk en geld.
Geef ons vandaag het brood dat wij nodig hebben
“Sorry voor het cliché, maar ik kan niet zonder de liefde van mijn man en kinderen. Ik verwonder me er regelmatig over dat wij aan elkaar zijn gegeven. Geestelijk word ik gevoed door mijn dag altijd te beginnen met gebed en gedurende de dag in gesprek met God te blijven. Daarnaast ervaar ik de zondag als de brandstof waarop ik de rest van de week kan functioneren. Hoe mooi is het dat God ons deze dag geeft waarop we mogen rusten? Niet om de hele dag op de bank te zitten, maar om naar de kerk te gaan, God aanbidden en tijd doorbrengen met je geliefden. Mijn ziel knapt daar echt van op. Ik ben ervan overtuigd dat Nederland ervan zou opknappen als we een dag in de week niet bezig zijn met werk en geld.”
Tekst gaat hieronder verder.
Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij hebben vergeven wie ons iets schuldig was
“Ik heb vaak zat mensen moeten vergeven, of om vergeving moeten vragen, het zou vreemd zijn als dat niet zo was. We blijven allemaal mensen die fouten maken. Alleen al naar mijn kinderen moet ik soms zeggen: ‘sorry, dit was niet goed van me’ als ik bijvoorbeeld ongeduldig ben. Van mijn ouders heb ik geleerd om nooit met ruzie te gaan slapen en die regel geef ik door aan onze kinderen.
Op politiek gebied moet ik ook weleens mijn excuus aanbieden als we keuzes hebben gemaakt die niet de juiste waren. Soms door voorgangers, met de beste bedoelingen toen. Neem de toeslagenaffaire. Daar zijn allerlei wetten doorgestemd, die vreselijk uitpakten voor betrokkenen. Ook in de hulpverlening die daarna werd geboden, zijn velen steken laten vallen. Dan ben ik zeker niet alleen verantwoordelijk, maar ik heb als kleine schakel wel meebestuurd daarin. Toentertijd dacht ik, of dachten partijgenoten, dat het de juiste keuzes waren, maar dan bleek toch achteraf dat het niet het geval was. Dan heb ik – of partijgenoten – oprechte excuses aan te bieden. Dat is voor mij ook de kracht van het evangelie: dat we fouten eerlijk durven toegeven en eerlijk zijn over de zwarte bladzijdes. En dan niet gelijk weer vooruitkijken, maar ook stilstaan bij wat het heeft gedaan.”
Ik vier Pasen met overtuiging; de dood heeft niet het laatste woord.
En breng ons niet in verleiding, maar red ons uit de greep van het kwaad
“Welke verleiding ik niet kan weerstaan? Zelfgebakken appeltaart die nog een beetje warm is. Hoewel elke vrouw van 40+ weet dat ze niet meer alles kan eten waar ze zin in heeft, kan ik daar geen nee tegen zeggen.
Op werkgebied zijn er ook genoeg verleidingen. Het werk van een politicus gaat altijd door, het kan altijd beter en je kunt blijven reageren op anderen. We leven momenteel in een gepolariseerde samenleving, waarin we als ChristenUnie geroepen zijn om van Jezus’ liefde uit te delen. In Oekraïne werd ik er opnieuw aan herinnerd dat dat zó hard nodig is. Daar bezocht ik een militaire begraafplaats voor omgekomen soldaten in de oorlog met Rusland. In gesprek met moeders die huilend vertelden over het gemis van hun zonen, werden de gevolgen van oorlog zichtbaar. Ik sprak een moeder die vertelde over haar zoon. Ondanks het verdriet, was ze zo trots over haar zoon. Omdat hij bereid was te sterven in de strijd tegen het kwaad. En hoewel ik daar op die begraafplaats stond, vier ik toch Pasen met overtuiging. De dood heeft niet het laatste woord.”
Tekst gaat hieronder verder.
Babette over verlies, vergeving en geloof: ‘Ik vond het tegenstrijdig dat God mijn aardse vader wegnam’
Want van U is het koninkrijk, de kracht en de heerlijkheid tot in eeuwigheid. Amen.
“Mijn aanbidding uit ik in meerdere vormen. Door gebed, liederen zingen – of luisteren in mijn geval – of andere mooie muziek. Afgelopen vakantie luisterden we als gezin veel naar Holy Forever, daar kan ik echt van genieten. Aanbidding gaat bij mij spontaner als ik vrij ben, in de hectiek van alle dag moet ik vaste momenten inplannen voor gebed. Wat mij ook helpt is de app Lectio 365 waarin gebeden staan, gebaseerd op de Bijbel. Als ik die aan het einde van de dag bid, breng ik alles wat ik die dag heb gedaan bij God en laat ik het bij Hem.”
Mirjam Bikker over haar eerste weken als partijleider bij de ChristenUnie
