Tijdens de koffie kwam het bij Henkjan en Jeanet vaak ter sprake, vertelt het stel bevlogen. “We zeiden regelmatig tegen elkaar: er zit meer in het leven dan we er nu uit halen.” Naast ‘de zaak’ die zij samen runden, deden de twee al regelmatig vrijwilligerswerk voor het Leger des Heils. Maar hoe meer zij deden, hoe meer het uit balans raakte.

“Eerst was ons bedrijf heel belangrijk, maar dat werd al snel relatiever. We werden zo blij van het werk voor ‘het leger’, waardoor de vraag opkwam: wat als we al onze tijd hierin zouden steken?” Door het eigen bedrijf dat ze hadden was een combinatie tussen de eigen zaak en werk voor het Leger des Heils niet mogelijk. “Een bedrijf run je 24/7 daar kun je niets bij doen. Dat maakte eigenlijk dat onze keuze vrij rigoureus was: we verkopen het bedrijf en gaan ervoor.”

“Alle zekerheden gooiden we overboord, maar we hebben ons geen moment zorgen gemaakt.”

Henkjan en Jeanet hadden hun zinnen gezet op een aanstelling als Heilsoldaat, maar er waren andere plannen van boven, ervaarden zij. “Op het moment dat we onze petten moesten passen, was er voor Henkjan alleen een officierspet beschikbaar, die zat hem als gegoten.” De ambitie om als officiersstel te werken was er al eerder, maar die hadden de twee aan de kant gezet vanwege hun leeftijd. Door de pet te passen, kwam het ter sprake en bleek er plek te zijn.

‘Op de soepfiets door de buurt’

“We zijn er heel open in gegaan, maar hebben hier wel ‘leiding’ in ervaren. Menselijk gezien staat je wereld op zijn kop: we verkochten ons huis, ons bedrijf. Alle zekerheden gooiden we overboord, maar we hebben ons geen moment zorgen gemaakt.” Het stel kwam door de procedure en is drie jaar geleden in Den Helder neergestreken.
“Sindsdien is het een aaneenschakeling van bevestiging voor het officierskoppel. “Dit is onze weg. Lopend over de dijk bij Den Helder zeggen we dat ook wel eens tegen elkaar: dat we dit mogen doen, dat het onze taak is en volledig in mag zetten, dat is zo gaaf.” Henkjan en Jeanet zijn als officieren niet alleen voorgangers van de kerk, maar gaan ook actief de buurt in met de soepfiets en hebben vooral heel veel gesprekken.

Lees verder onder de foto.

Keuzes in coronatijd

“Het mooiste is dat je hier echt je geloof in de praktijk kun brengen, al hebben we natuurlijk de nodige uitdaging gehad de laatste tijd.” Vanwege coronamaatregelen is de buurtkamer beperkt open en dat maakt het lastiger er voor de mensen te zijn. “We moeten ons nu echt focussen op de mensen die het keihard nodig hebben en de mensen die zich redden die laten we nu even wat losser. Daar worstelen we wel mee, want ook zij hebben aandacht nodig.” Tegelijkertijd brengt Corona ook verdieping. “Er zitten ook positieve kanten aan, want doordat we de tijd voor mensen hebben gaan de gesprekken ook dieper.”

En die gesprekken, dat is waar Henkjan en Jeanet oprecht dankbaar voor zijn. “Het feit dat mensen die veel hebben meegemaakt je in vertrouwen durven te nemen, dat is heel gaaf. Het geeft een warm gevoel om zo waardevol te kunnen zijn voor een ander. We zijn dankbaar dat God ons gebruikt hiervoor. We waren altijd al met ‘horen’ en ‘zien’ bezig vanuit ons werk als opticien en audicien, maar nu kunnen we veel meer betekenen.”