Elbert: 'Vooral die begintijd, toen we net de eerste berichten over corona hoorden, was angstig. Ik heb mijn ouders een kaart gestuurd met de intentie dat mócht er iets gebeuren, dat het goed is. En dat ik van ze hou'. Linda: 'Het was een vervreemdende tijd. Corona heeft er ook voor gezorgd dat we ons realiseerden dat we iets aan de wereld wilden laten zien wat hoopvol is, en missievol. Dat is een van de redenen geweest dat we naar de Bijlmer zijn verhuisd. Je wilt niet alleen in je huisje opgesloten zitten, je wilt je leven delen. Daar is het idee geboren om in de woonvorm te leven waarin we nu zitten.' Elbert: 'Het clubje waarmee we toen samenkwamen, kon gewoon doorgaan, vanwege de kleine setting. De voordeuren kregen gezichten. Als de kerkmuren afbrokkelen, ben je misschien wel meer kerk dan ooit. Ik vind mijn relatie met de kerk soms lastig. Je kunt het niet alleen, maar het instituut werkt ook allergie en vooroordeel op''

Leegloop

Miranda Klaver: 'De pandemie heeft de leegloop van de kerk versneld. Het legt bloot hoe mensen zich verbinden met geloofsgemeenschappen. Veel mensen gingen uit gewoonte en op het moment dat alles stil komt te liggen, komt er een moment van reflectie waarin sommige mensen andere keuzes gaan maken. Die bezinning gold ook voor voorgangers, wat wat doen ze eigenlijk op de zondag? En op welke manier willen mensen betrokken zijn? Hopelijk geeft dat aanleiding voor gesprek, een belangrijk gesprek. De onlinediensten zijn geen oplossing, meer een extra. Kerken zijn gaan realiseren: wat communiceren we en wie kijkt er mee? Is onze boodschap ook relevant voor de mensen buiten de kerk? Het heeft een belangrijke verschuiving teweeggebracht.' 

Over de podcast Kerk en ik

Deze podcastserie is een virtuele thermometer in de kerk. Hoe reageert de kerk op veranderende omstandigheden? Heeft de opgroeiende generatie straks nog iets met de kerk? Hoe ziet de kerk van morgen eruit? Welke positieve ontwikkelingen zijn er te zien? De presentatie is in handen van Elbert Smelt.